«Гөргөри кызын бирә»
«Гөргөри кызын бирә» («Свахи»), комедия, 12+ Автор — Туфан Миннуллин Туфан Миннуллин написал эту пьесу специально для Нижнекамского драматического театра в 1990–1991 годах. Драматурга тревожит непростой вопрос – забываются обряды, ритуалы народа, молодые не почитают традиции, обычаи. А ведь обряды, обычаи – это сущность, душа, лицо народа, его изюминка. Если они исчезнут, что же будет с нами? Разочаровавшийся в старших дочерях, которые воспитывают детей без отцов, Гэргэри находит мудрое решение: выдать младшую дочь по народным обычаям. Претендентов на руку красавицы Урины трое. Они должны послать свах в дом невесты, выдержать силовые и песенные состязания, чтобы выявить самого достойного жениха. Этнографическая комедия из жизни кряшен полна музыки, песен и танцев. Туфан Миңнуллин бу пьесасын 1990–1991 елларда Түбән Кама театры өчен махсус иҗат итә. Драматургны борчыган мәсьәлә — халыкның йолалары онытылу, яшьләрнең гореф-гадәтләрне санга сукмавы. Ә бит йолалар, гореф-гадәтләр халыкның асылы, җаны, якты йөзе ул. Алар җуелса, халык та бетмәсме? Олы кызларының әтисез бала үстерүләренә эче пошып, Гөргөри дәдәйнең кече кызы Үринәне бөтен шартын китереп, керәшен халкының йолалары буенча, беренче һәм соңгы тапкыр кияүгә бирәсе килә. Кәттә кыз Үринәнең кулына дәгъва итүчеләр өчәү. Кызга кияү булыр өчен бу асыл егетләргә Гөргөри ызбасына яучы җибәрергә, көрәштә җиңеп чыгарга, бик матур итеп җырлый белергә кирәк. Керәшен татарларының тормышыннан алынган бу этнографик музыкаль комедия күңелле җырлар, дәртле биюләр белән бизәлгән.