Коръәндә һәм Пәйгамбәребез (с.г.в.) сөннәтендә тормышка, мал-мөлкәткә һәм вакытка бәрәк...
Коръәндә һәм Пәйгамбәребез (с.г.в.) сөннәтендә тормышка, мал-мөлкәткә һәм вакытка бәрәкәт килүнең төп шартлары турыдан-туры иман, тәкъвалык һәм шөкер итү белән бәйле. Изге китапта һәм динебездә бәрәкәт арттыру өчен түбәндәге гамәлләрне кылырга кушыла: Иман китерү һәм тәкъва булу (Аллаһтан курку). «Әгъраф» сүрәсенең 96 нчы аятендә Аллаһ Тәгалә әйтә: «Әгәр ул шәһәрләрнең (авылларның) халкы иман китереп, тәкъва булсалар иде (гөнаһлардан саклансалар иде), Галәмнәрдән алар өстенә күкләр һәм җир бәрәкәтләрен ачар идек...» Аллаһка шөкер итү. «Ибраһим» сүрәсенең 7 нче аятендә әйтелә: «Әгәр шөкер итсәгез, Мин сезгә нигъмәтләремне, һичшиксез, арттырырмын...». Гөнаһлардан тәүбә итү һәм истигъфар әйтү (гафу үтенү). «Нух» сүрәсендә истигъфар кылучыларга Аллаһның күктән яңгырлар яудырачагы, маллар һәм балалар бирәчәге (ягъни бәрәкәт иңдерәчәге) вәгъдә ителә. Һәр эшне «Бисмилләһ» белән башлау. Пәйгамбәребез (с.г.в.) әйткәнчә, «Бисмилләһ»сез башланган эшнең бәрәкәте булмый. Коръән уку. Коръән үзе — бәрәкәт чыганагы. Ннди генә өйдә Коръән укылса, анда бәрәкәт арта, шайтаннар кача һәм фәрештәләр иңә. Сәдака бирү. Малны Аллаһ юлында сарыф итү аны киметми, киресенчә, бәрәкәтләндерә һәм арттыра. Туганлык җепләреннән аерылмау. Пәйгамбәребез (с.г.в.) туганнары белән яхшы мөнәсәбәттә булган кешенең ризыгы киңәер һәм гомере бәрәкәтле булыр дип әйткән. Хәләл кәсеп җиткерү. Ризыкның һәм табышның хәләл булуы — бәрәкәтнең иң мөһим шарты.