– Улым, яңа өйле иттең инде безне, тагын бер əйткəн сүзең бар иде бит. Минем гомер күп калмагандыр, бер генə оныгымны күрсəм дə, һич үкенмəс идем. Аның сүзлəрен əнкəсе дə күтəреп алды: – Ии... мин инде күптəн килен көтəм, сызланмаган бер җирем дə юк, кул арасына керер кеше булыр иде. Килəсе елга Таңсылу да шəһəргə укырга китсə, дим. https://tulpar.info/articles/ch-chm-s-r/2026-10-12/g-lfin-s-limova-keshe-haky-povest-6-4841245