-Ә син ышан!- дисең кешеләргә,
-Ә син ышан!- дисең кешеләргә, Ышанычсыз яшәу бик авыр! Жиң дә үзең,ышанырга тырыш, Шунда күңел ышанычын табыр! -Әйт әле син,дустым, ничек ышанырга, Ялган белән тулган дөньяга?! Алда берне,артта икенчене, Сөйләп саткан сине,дошманга! Ничек итеп ышанырга икән, Сине сөйгән,йөргән башкага?! Өметеңне таптап,изеп киткәч, Ничек итеп алга атларга?! Ышанырга кушма кешеләргә, Үзгәрмәсләр алар,көтсәң дә! Бөкләп аткан ап-ак кәгазь бите, Янә туры булмас,өтсәң дә! Автор - Алинә Минугулова (Гарифуллина)
100 просмотров