– Илүзә, мин тулай торакка баргач, синең бүлмәңнең ишек төбендә басып торганда бала ела...
– Илүзә, мин тулай торакка баргач, синең бүлмәңнең ишек төбендә басып торганда бала елаган тавыш ишеттем. Һаман колак төбемдә өзелеп елавы... Нинди бала иде ул? Нәрсә дип җавап бирсен Илүзә? Безнең бала ул, дисенме? Шундук кайдалыгын сораячак. Күңеле тулды. «Их, әйтәсе дә бушанасы иде...» Ярый төн караңгы – битләре буйлап тәгәрәгән күз яшьләре күренми. Эндәшми атлады да атлады. https://tulpar.info/articles/ch-chm-s-r/2026-08-29/g-l-mir-adi-kuyan-k-cht-n-che-roman-40-4794870
322 просмотров