Әнгам АТНАБАЕВ
Әнгам АТНАБАЕВ Кара икмәк. Әнкәй миңа кара икмәк чәйнәп Имезлеккә салып биргән дә, Үзе киткән урак урырга… Елаганмын, ләкин чыдаганмын – Икмәк белән була торырга. Кара икмәк бәләкәйдән таныш, Беләм аның кыйммәт икәнен, Бер телеме өчен кешеләрнең Таңга кадәр чират көткәнен. Икмәк хәле зур мәсьәлә булган: Йөз граммлап аны бүлгәннәр, Кош теледәй шул граммнар өчен Сугышканнар, хәтта үлгәннәр… Шул чакларны онытабыз, бугай, Әйтерсең лә, күктән төшкәнбез, Беребез дә күктән төшмәгәнбез, Кара икмәк ашап үскәнбез. Ул вакытлар мәңге кире кайтмас, Без ашыйбыз хәзер калачын, Тик калачның тәмен белер өчен Без онытмыйк аның карасын. Без онытмыйк җәйге челләләрдә Җиң сызганып кемнәр иккәнен, Без онытмыйк бәрәкәтле җирнең – Кара җирнең кара икмәген!
142 просмотров