МӘҢГЕЛЕК ҺӘМ МИЗГЕЛ
МӘҢГЕЛЕК ҺӘМ МИЗГЕЛ ( ЭССЕ ) Мәңгелек һәм мизгел — кеше тормышындагы гаять кирәкле төп , серле төшенчәләр. Алар бер‑берсенә карама‑каршы куелган кебек булса да, бер‑беренә һәрдаим бәйле һәм бер‑берен тулыландыра. Мәңгелек — вакытның чиге булган , үзгәрмәс бер нәрсә. Бу — табигать кануннары , рухи кыйммәтләр, хаклык - хакыйкатькә тугры тарих, затлы мәдәният , уелмас хәтер ... Мәңгелекнең үзәгендә — тормышның мәгънәсе, кешелекнең рухи кыйммәтләре, дөньяның мәңгелек язмышы . Мәңгелек — бу безнең могътәбәр ата‑бабаларыбыз белән ныклы бәйләнеш, тарихи истәлекләр, милли рух , мөккаддәс туган тел . Алар вакытлар узу белән дә үзгәрми , югалмый . Мизгел — вакытның бер өлеше, үткәннәр , киләчәк белән бәйле булып торган хәзерге минут , бүгенге халәт. Мизгел — бу тормышның алыштыргысыз шартлары, көнкүреш мәсьәләләре, кешеләр арасындагы мөнәсәбәтләр, көнтуар вакыйгалар. Мизгел үзгәрә, үсә, әмма кире әйләнеп кайта ала. Ул — тормышның тәгаен генә бер бер өлеше , әмма аның эчендә мәңгелекнең якты чагылышын да чамалыйсың , күрәсең ... Мәңгелек һәм мизгел арасындагы бәйләнеш биниһая зур , катлаулы . Мәңгелек һәм мизгел бер‑берсен тулыландыра , янәшәлек - алар өчен мәңге сүнмәс якты йолдыз. Сизәмез , мизгелдә мәңгелекнең сүнмәс бер чагылышы күренә. Мәсәлән, милли йолалар мизгелдә генә үтә сыман , ләкин аларның мәгънәсе мәңгелек. Хактыр , мәңгелек бит мизгел аркылы ачык күренә: тарихи вакыйгалар, гомер югалмас әдәби әсәрләр, гасырларга тиң сәнгати әсәрләр — барысы да мәңгелектәге югалмас кыйммәтләрне мизгелгә алып керә. Кеше тормышында мәңгелек һәм мизгел бергә: без мәңгелек кыйммәтләргә иябез, ләкин тормышны мәңгелеккә туры китерә алмыйбыз — ул мизгелгә бәйле. Мәңгелекне саклау һәм мизгелне дөрес күзәтү , бәяли белү үзе бер могҗиза . Мәңгелекне саклау — үзеңнең , туган халкыңның тарихын, милли рухны, рухи кыйммәтләрне саклау. Мизгелне дөрес күзәтү — бу хәзерге вакытның шартларын аңлау, тормышның сикәлтәле юлларын дөрес гамәлләр кылып узу . Адәм баласы өчен иң мөһиме : мәңгелек кыйммәтләрне искә алып, аларны тормышта куллану; мизгел шартларына туры китереп, бүген килеп туган мәсьәләләрне чишү; ике төрле дөньяны — мәңгелек һәм мизгелне — берләштереп, тормышның асылын , чын тәмен , яшәү ямен таба белергә омтылу . Мәңгелек һәм мизгел — тормышның ике бүленмәс яры . Алар арасындагы аңлашуны , тигезлекне саклау — кешенең рухи һәм мәдәни үсешенә юл ача. Мәңгелек безгә яшәү мәгънәсен , яшәү кадерен бүләк итә , мизгел — озын - озак катлаулы тормышның тәгаен бер кыска өлеше генә . Шулай булса да , алар икәүләшеп , кулга - кул тотынып , кешеләрнең гомер юлына нокта да куялар ... РАМАЗАН КӘБИРОВ.