"Эй, туғаным, булды инде беҙҙең дә төрлө саҡтар, – тине ул. – Беләһең, уҡып бөткәс, йүн...
"Эй, туғаным, булды инде беҙҙең дә төрлө саҡтар, – тине ул. – Беләһең, уҡып бөткәс, йүнәлтмә буйынса ошо ауылға ебәрҙеләр. Бәләкәй генә, юлһыҙ төпкөл ауылға килгәс тә, ярай, бер-ике йыл эшләрмен дә ҡалаға һыпыртыу яғын ҡарармын тип уйлағайным. Тик яҙмыш икенсе төрлө хәл итте: бында мәңгелеккә тамыр йәйергә тура килде. Ағайыңдың мине урлап алып ҡайтҡаны тураһында ишеткәнең барҙыр. Шул ваҡытта әсәйем менән кәңәшләштем, ул: "Эй балам, хәҙер кейәүгә сыҡмаһаң, кеше ни һөйләр?" – тип хафаланып, мине яҙмышыма буйһонорға күндерҙе. https://ejansura.ru/articles/hikaya/2025-08-29/mine-urlap-aldylar-4365609