Һәр кешенең йөрәгенә якын, җанына җиңеллек бирә торган яраткан урыны була. Минем өчен у...
Һәр кешенең йөрәгенә якын, җанына җиңеллек бирә торган яраткан урыны була. Минем өчен ул − туган авылым. Туган ягын, авылын яратмаган кешеләрне мин күз алдыма да китерә алмыйм. Яшьлекләрендө авылын ташлап чит җирләргә киткән кешеләр дә, туган туфракларын сагынып, аның табигатенә сокланып, җырлар, шигырьләр язалар. Авылымны ике яктан җиләк-җимешкә бай матур таулар, калкулыклар кочаклап алган. Без һәр елны ул тауларга җиләккә йөрибез, җәен-көзен гөмбә җыябыз. Буген исэ балалар белэн авыл тирэли табигать белэн хозурланып кайтыр очен чыкттык. Талгын җил искәндә, болын өстенең дулкынлануыннан күзең ала алмый торасың. Нинди генә чәчәкләр юк аңда! Әйтерсең табигатьтә булган бар төсне шунда җыйганнар. Искиткеч гүзәллек! Юлда очраган дару улэннэре белэн таныштык,Кугеш тавыннан, Эрэ авылынын гузэллеген,анда юл тозелешен кузэттек. Аннан Эрэ чишмэсенен саф суларын эчеп,узебез белэн алып,юлга кузгалдык. Балалар арсаларда канагать калдылар.