Ололар араһында хөрмәткә иң лайыҡ булғандары — ул һинең атайың һәм әсәйең
Ололар араһында хөрмәткә иң лайыҡ булғандары — ул һинең атайың һәм әсәйең «Атай-әсәйҙәрегеҙгә изгелек ҡылығыҙ, балаларығыҙ ҙа һеҙгә игелек булырҙар» (Хәким). وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا Эйе, ололар араһында хөрмәткә иң лайыҡ булғандары — ул һинең атайың һәм әсәйең. Аллаһ Ҡөръән китабында әйттә: «Һинең Раббың Үҙенән башҡа нәмәләргә табынмаҫҡа һәм ата-әсәгә изгелек ҡылырға әмер итә. Әгәр ҙә уларҙың береһе йәки икеһе лә ҡартлыҡҡа етһәләр, уларға: „Уф“, — тип тә әйтмә, уларға ҡысҡырма һәм хөрмәтле һүҙҙәр генә әйт. Уларға һин түбәнселек менән мәрхәмәтлек ҡанаттарын йәй һәм әйт: رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا »Йә Раббым, улар мине бәләкәй бала сағымда тәрбиәләп үҫтергән кеүек, Һин дә уларға мәрхәмәтле бул". (әл-Исра: 17/23-24) Өҫтә әйтелгәнсә, әгәр ҙә кеше йәш сағында үҙенең ата-әсәһенә битараф булһа, рәнйетһә, хаҡтарын үтәмәһә, уға ла килер бер заман, үҙенең балалары ла уға шундай уҡ кире мөнәсәбәттә булырҙар. Аллаһ әйтә: مَّنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ «Берәр кеше яҡшылыҡ эшләһә, бының файҙаһы уның үҙенә генә була, ә берәрһе насарлыҡ эшләһә, бының зарары үҙенә генә буласаҡ. Һинең Раббың ҡолдарына әҙ генә лә ғәҙелһеҙлек ҡылмай» (Фуссиләт – 41/46).