Кайчандыр ерак заманда яшәгән ди бер Гөрләвек.Ул тау башыннан матур яшел аланлыкка агып...
Кайчандыр ерак заманда яшәгән ди бер Гөрләвек.Ул тау башыннан матур яшел аланлыкка агып төшкән.Ага торгач,чүлгә килеп җиткән,туктап калган:"Кая йөгерергә соң?".Каршындагы яңа таныш булмаган урынны күреп гөрләвек куркуга калган.Шунда ул бер тавыш ишеткән: -Кыюырак!Алда иң кызыгы,барган юлыңда туктама! Гөрләвек кузгалмаган.Шунда аның зур елга буласы килгән.Ул үзгәрүдән куркып,моңа батырчылык итмәгән.Тавыш аңа:"Әгәр хәзер туктап калсаң,син үзеңнең нәрсәгә сәләтле булуыңны беркайчан да белмиячәксең!Сиңа бары үзеңә ышану җитә,шулвакыт син кая да үзеңнең дөрес юлыңны табачаксың!Алга,әйдә,йөгер!"-дигән. Шунда гөрләвек ниһаять кузгалган.Таныш булмаган урыннар,челлә көннәр аның хәлен алган.Һәм берничә көннән ул корыган.Вак кына тамчылар,парга әйләнеп,биектә күктә очрашканнар.Кушылып ,зур болытка әйләнгәннәр һәм чүл өстеннән алга йөзгәннәр.Диңгезгә җиткәнче,озак йөзгән болыт. Шунда ул яңгыр булып яуган да иксез-чиксез диңгезгә кушылган.Салмак кына дулкыннарда тирбәлеп үзенә үзе елмайган.Үзәндә яшәгәндә,ул хәтта бу хакта хыялланмаган да иде. "Мин әллә күпмегә төрләндем,үзгәрдем,хәзер генә үз-үземне тапканымны аңлыйм!"-дигән гөрләвек. Беркайчан да үзгәрергә курыкмагыз һәм барган юлыгызда туктап калмагыз.Үз-үзеңне ,үзеңнең кимчелек,көчсезлегеңне атлап уза алсаң, шунда син берни белән дә чагыштырып булмаслык,искиткеч җиңү хисен тоячаксың!Тормыш шулкадәр күпкырлы,сине алда ни көтәчәген дә белмисең. Ходай кеше күтәрә алмаслык сынаулар бирми.Димәк барлык сынауларга да көч җитәрлек.Аларны җиңеп чыкканнарның күңелләре шатлык рухы белән тула.