Ялгыз торна очып үтте күктән,
Ялгыз торна очып үтте күктән, Ялгыз аккош төште күлләргә. Ялгыз сыерчык та, сайрамыйча, Оясына моңсу текәлгән. Ялгыз бүре үтә озын юллар, Башын иеп, читкә карамый. Ялгызлыкка гүя әмер биреп Җибәргәннәр: "Тарал туктамый!" Ялгыз өйләр тора, түбәләрдән Күз яшедәй тама тамчылар. Тәрәзәгә кояш үрелсә дә Яктысы бар, юк шул җылылар. Ялгыз хатын, ялгыз ирләр белән Тулды кебек бөтен җир шары. Ялгыз бала мәхрүм яратудан, Мөлдерәтеп карый ул бары. Ялгыз ана, җыерчыклы кулын, Каш өстенә куеп, таң туса, Еракларга төбәп күз карашын Балаларын көтә- кайтмыйлар. Ялгызларның мөлдерәмә күңеле Түгелергә тора, чайпалып. Парлыларга ничек аңлатырга: Кагылырга аңа ярамый... Маннанова Рәфинә
3 377 просмотров