читләрне кысып чыгару һәм программаның иң мөһим өлешләренең берсе: авыл халкының тормыш...
читләрне кысып чыгару һәм программаның иң мөһим өлешләренең берсе: авыл халкының тормышын шәһәр халкыныкына якынайту! Анда җентекләбрәк карасагыз иде, барлык саннар бер-берләрен тулыландыра, – дип сөйләде Фирүзә, эчке бер дулкынлану кичереп, үзен бик дикъкать белән тыңлап торган министрга. – Әйе, бик дөрес сөйлисез! Саннарыгыз да бер-берләрен тулыландыра. Ләкин бу сүзләр һәм язылган саннарыгыз, җилгә әйтелгән сүзләр, комга язылган саннар булмасын өчен, зур хезмәт, бик зур күләмдә акча кирәк! – диде министр, әле һаман да Фирүзәгә текәлгән үткен карашын үзгәртмичә. Министрның бу сүзләреннән Фирүзәнең ачуы килә башлады. Аның, ачуы килгәндә, нервылары ныгыбрак, фикерләре төплерәк ачыклана иде. «Мине монда аның янына соранырга килде дип уйлый микән әллә ул, – дип уйлап куйды Фирүзә. – Алар фикеренчә, бүгенге көндә авыл хуҗалыгын урыныннан кузгатырлык көчләр әле юк микәнни? Юк, үземнең саннарымның һәм планнарымның дөреслеген миңа исбатларга кирәк! Эшчеләремнең миңа булган ышанычларына артка таба юл юк», – диде ул үзенә үзе эченнән генә. – Хезмәт өчен сез курыкмагыз! Авыл халкы беркайчан да эштән курыкмый. Кирәк булса, көнен төнгә ялгый! Ә менә акча мәсьәләсендә, минемчә, әз генә булса да фикер йөртергә кирәктер. Уйлап карагыз әле! Хөкүмәтебез ил бюджетыннан авыл хуҗалыгын үстерү өчен нинди зур күләмдә акчалар бүлеп бирә! Ә үзгәрешләр күренми. Чөнки ул акчалар, урыннарына барып җиткән очракта да, вакланып, таратылып бетә. Авыл хуҗалыгы ул сазлык белән бер, әгәр аңа дөрес баса белмәсәң, сине хәзер үзенә йота! Сез минем саннарны карадыгыз бит. Ул, эшләп киткәндә, күпме халыкны туйдыра ала. Әгәр республика буенча һәр районда шундый берәр генә хуҗалык булса да, күпме күләмдә азык-төлек җитештерелер иде. Сез безгә ышаныгыз һәм контрольдә тотарсыз! Ә без, бөтен көчебезне куеп, программа буенча эшләрбез, дип, бөтен агрофирма эшчеләре исеменнән сүз бирәм! Министр Фирүзәгә караган килеш бераз сүзсез торды. Аннан бер-ике мәртәбә ишекле-түрле йөреп алды. Кабат Фирүзәнең бизнес-планыннан ниндидер саннар эзләде һәм инде бу тынлыктан түземлеге бетеп барган Фирүзә янына килеп, аның җилкәсенә кулын куйды. – Дөрес әйтәсең, авыл хуҗалыгы төпсез саз кебек! Барысын да суырып йота. Ләкин басар җиреңне карап басарга кирәк, шунсыз булмый. Синең карашың, фикерләрең миңа ошый. Син миндә үзеңә карата ышаныч тудырдың. Мин синең бизнес-планыңны алып калам һәм тиз вакыт эчендә без аны эшләтеп җибәрербез дип уйлыйм. Ләкин синнән, үзең сөйләгәнчә, тырышлык һәм үзең төзегән планнарыңа хыянәт итмәслек көч сорала! – дип, министр Фирүзәнең кулын кысты. Фирүзә инде чыгарга дип ишеккә таба борылганда, ул аңа һәрвакыт үзе белән бәйләнештә булырга кушты. * * * Светлана бу көннәрдә үзенә урын тапмады. Иртәгә аның Русланга акча тапшырасы көне. Эш акчада түгел, аның күңелен Русланның шундый түбәнлеккә төшүе рәнҗетте. «Нинди сәбәпләр аны шундый хәлгә төшерде икән? – дип уйлады ул. – Әти-әниләре ихтирамлы кешеләр. Икесе дә бөтен гомерләрен яраткан эшләренә багышлаганнар. Руслан гаиләләрендә бер генә бала. Шул бер генә бала булуы аркасында, алар, аның бөтен иркәлекләренә юл куеп, эчке дөньясын күрмәгәннәрдер. Инде мәктәп елларында пөхтә киенүе, карап торырга чибәрлеге һәм күп кызларның аңа гашыйк булуы, аны иптәшләре арасында үзен өстен тотарга өйрәтеп, үзен генә яратучы, мин-минлекле кешегә әйләндергәнме? Ә ул бит Маринаның әтисе! Әгәр кызы да шул ук юл белән китсә? Кызы бит әти-әнисез үсә. Әни белеп әйтә, ананы әби беркайчан да алыштыра алмый! Ходаем, Адел һәм аның әти-әниләре белән сөйләшергә дә кызымны үземнең яныма алырга кирәктер» дигән уйга килде Светлана. Аңа әзрәк җиңел булып китте. Бу уйлардан соң аңа Руслан белән очрашу әллә ни куркыныч та булып тоелмады. Бәлки әле, аңлар кая таба тәгәрәгәнен. Иртәгә, Ходаем кушуы белән, без аның ул черегән һәм инде сасый башлаган «тешен» йолкып, аңына китерә алырбыз. Ул шулай уйлады, ләкин күңеле түрендә һаман ниндидер куркыныч бар иде әле. Әйе, иртәгә аның да киләсе тормышы хәл ителә. Әгәр Руслан аның намусына тап төшереп