— Кем исерек килеш юлга чыга, һәлакәт ясый — кисәтеп куям, минем ике сөйләшмәгәнне белә...
— Кем исерек килеш юлга чыга, һәлакәт ясый — кисәтеп куям, минем ике сөйләшмәгәнне беләсез. Статья белән эштән куам, монысы булды бер. Икенчесе, машина йөртү таныклыгыннан мәхрүм ителәсез. Өченчесе, исерек килеш ясалган һәлакәттән килеп чыккан зыянны тулысынча гаепле кеше түли. Бу таләпләр һәлакәттә исән калганнар өчен, әлбәттә. Дүртенчесе — кемнәр һәлакәтне исерек килеш ясап, үзе үлә икән, күмгәндә, безнең хуҗалык аның гаиләсенә дә бернинди дә ярдәм күрсәтмәячәк. Кичә Андрей Степановның исерек килеш һәлакәт ясаганын һәм үлгәнен сез беләсез бит инде. Андрей үзе рәхәтләнеп яшәр вакытында якты дөньядан китеп барды, ә үлеменнән күпме зыян калды: товар юкка чыкты, безнең "КамАЗ" машинасын ремонтларлык түгел, Андрей бәрелгән машинага күпме зыян килгән — анысын да без түлисе. Хәзер без һәр шофер, һәр эшче белән килешү төзибез. Бу килешу закон таләпләре нигезендә эшләнәчәк. Егетләр, сезгә уйланырга сәбәп бар, — дип тәмамлады сүзен директор. Мәдинә авылдагы җыелышларны күз алдына китерде. Авылда, җыелыштамы син, эштәме, клубтамы, ниндидер җылылык, якынлык хөкем сөрә иде, а монда – "тиеш", "закон", "сезнең хисаптан"... Кыз директор сөйләгәннәрнең дөрес икәнен аңлый: сүз кеше гомере турында бара бит, аннан хуҗа үз кул астындагылар өчен җаваплы да бит әле. Мәдинә, бу оешмада эшкә калса, тормышының икенче төрле буласын аңлады. Аңа, кешене кызгануга караганда, замана таләпләренә туры китереп, күбрәк коры закон буенча эш итәргә кирәк булачак иде. Кызга моның өчен башта үз өстендә эшләргә, үз сүзеңне ныклап әйтеп бирергә өйрәнергә, медицина өлкәсендәге яңалыклар белән даими танышып барырга кирәк. Син автохуҗалыкта эшлисең икән, машиналар, машина йөртү тәртипләре, шофёрларга кагылышлы законнарны белсәң генә, чын белгеч буласың. Сәхнәдә утыручы җитәкчелек берничә минут үзара сөйләшеп алганда, шундый уйлар узды аның башыннан. Юристка сүз бирделәр. Директорның фикерен дәвам итеп, ул килешүнең ничек төзеләсен, һәр кешенең бурычларын һәм оешма үзе дә эшчеләре алдында ничек җаваплы булачагын әйтеп китте. Бу сүзләрдән соң җыелган халык гөж килеп алды: безне да якларлар икән, янәсе. Бер ай эчендә килешү әзер булачак, башта һәр кеше аның белән таныша, аннан ике як та, ризалык белдереп, имза куя. Юристтан соң сүзне профком вәкиле алды. Ул исереп һәлакәт ясаган шоферларга больничный түләнмәячәген әйтте. Соңыннан тагын Александр Александрович торып басты: — Иптәшләр, таныш булыгыз, бүгеннән безнең медпунктның мөдире — Мәдинә Әхмәдулловна, — дип, Мәдинәне кулы белән үз янына чакырды. Моны көтмәгән Мәдинә, нишләсен, халык алдына чыгып басты һәм... югалып калды. Аңа йөзләгән күз карап тора. Гади карашлар түгел иде бу, ә сынаулы күзләр төбәлгән аңа, Ир-атлар Мәдинәнең каушап калганын сизделәр, китте төртмәле сүзләр, комплиментлар. Шунда берсе: Мая Алексеевна булырсың, без синең исемне әйтә алмыйбыз, — дип кычкырды. Бүтәннәр бу сүзне күтәреп алдылар, төрле яктан "Мая Алексеевна" дигәннәре ишетелә башлады. Бик җаваплы сораулар белән башланган җыелыш ничектер үзенең җитдилеген югалта башлады. Ситуациянең контрольдән чыгу ихтималын аңлаган директор тиз генә Мәдинәгә сүз бирде. Бу вакытта Мәдинә үзен кулга алган, тынычлана төшкән иде инде, ул аңлый: хәзер йомшаклык күрсәтсә, бу оешмада эшли алмаячак. Апасының сүзләре искә төште: сүзеңне ашыкмыйча, кешегә туры карап, үзенә ышанып әйт. Мәдинә залга карап елмайды, берничә секунд тын торды. Шаулаган халык та бу чибәр авыл кызы нәрсә әйтер икән дигәндәй тынып калды. Бу секундлар аның язмышын хәл итә иде. Ул башта матур итеп кычкырып исәнләште, йөзенә җитдилек кертеп, сүзен дәвам итте: иртәгәдән башлап хәмер эчкән кешеләрнең юлга чыкмаячакларын әйтте. Халык тагын шаулаша башлады. Мәдинә шулвакыт: — Әйдәгез, бер минут тынлык белән кичә һәлакәттә гомере өзелгән Андрейны искә алыйк әле, — диде. Директор, нәрсә сөйли бу дигән сыман, Мәдинәгә борылып карады, ә ул бик җитди иде. Ир-атлар торып басты. Тынлык урнашты, бу халәт барысын да нык тәэсирләндерде. Кабат урыннарына утырышкач, Мәдинә сүзен дәвам итте: