салып, аңлашыгыз! Алайса, соң булуы бар! Тормыш бит ул көтми, ә һаман да дәвам итә! Тор...
салып, аңлашыгыз! Алайса, соң булуы бар! Тормыш бит ул көтми, ә һаман да дәвам итә! Тормышта ялгышларны төзәтү – кеше гомерендә иң авыр нәрсә! – Әйе, аңлашырга кирәк! – диде Фирүзә, Бибинур апасы ясап биргән чәйне эчеп бетереп. – Рәхмәт, Бибинур апа, барлык киңәшләреңә һәм безне үз гаиләң кебек күрүеңә дә! – Аннан үз бүлмәсендә китап укып утыручы малаена: – Әйдә, улым, тизрәк, сиңа – мәктәпкә, миңа – эшкә! Соңга калмыйк! – дип кызулады. Машинага чыгып утыргач, әбисенең хәле һаман элеккечә икәнен әйтте. Мәктәптәге хәлләрне сорашты. Аннан алар мәктәпкә кадәр сүзсез генә бардылар. Фирүзә, малаен мәктәп ишегалдында төшереп калдырып, конторга ашыкты. Хисапчы кызга үзе янына тиз генә Нәфисәне чакырып китерергә, ә кичкә Николайны табарга кушты. Нәфисә килеп җиткәнче, аның планы сөт комплексындагы тиресне экологик яктан дөрес итеп эшкәртү турында уйлау иде. Ул бу мәсьәләгә күптәннән игътибар биреп килде. Ләкин финанс яклары авыр булганга, һаман арткы планга калдырып торды. Чит илләрдә семинарларда булганда, аларның бу мәсьәләне ничек хәл итүләре белән кызыксынды. Төрле җирдә төрлечә. Кайсылары тиресне сыек һәм катыга аерып эшкәртә. Күбесе техника кереп эшли алырлык бетон чокырларга салып черетә. Ләкин мондый очракта тирестә булган сыекча бетеп җитми, һәм, аны басуларга чыгарганда һәм җиргә керткәндә, уңайсызлыклар китереп чыгара. «Чыннан да, нинди зур байлык әрәм булып ята, – дип уйлады Фирүзә, теләсә ничек таралып яткан тирес өемнәрен күз алдына китереп. – Менә кайда ул ашлама! Ә без, күпме акчалар түгеп, аны сатып алабыз. Юк, моны бер системага кертергә кирәк! Бер граммы да әрәм булмасын! Аннан экологлар да дөрес әйтә. Әгәр бер тәртипкә салып, вакытында урнаштырып барсаң, бар җирдә чисталык хөкем сөрәчәк. Ферма ишеге алдында клумбалар белән чәчәкләр үсәчәк! Менә шуңа тырышырга кирәк! Шул минутларда ул күңеленнән булачак тирес саклавычларының нинди тәртип белән урнашачакларын һәм тиреснең нинди алым белән эшкәртеләчәген уйлап куйды. Хисапчы кыз шалтыратуга, Нәфисә, бүгенгә планлаштырылган эшләрен ярдәмчесенә тапшырып, Фирүзә янына ашыкты. Башка вакытта Фирүзә йә үзе шалтырата, йә аның янына килеп чыга иде. Ә бүген иртүк аны үзе чакыра. Нәрсә булды икән, Ходаем?! Юлда килгәндә, Нәфисә ниләр генә уйлап бетермәде! «Эштә барысы да тәртиптә бугай. Соңгы очрашуларында Мансур турында сүз булган иде, әллә араларында нидер булып, мине аннан көнләштеме? Хәзер миңа үч итеп берәр начарлык эшлисе киләме? Юк, булмас! Фирүзә андый хатын да, җитәкче дә түгел. Үзеңне тынычландыр! Берәр тиз генә эшләнергә тиешле нәрсә килеп чыккандыр», – дип, Нәфисә, борчылмаска тырышып, машина тәрәзәсеннән юл буйларын карап бара башлады. Юл буендагы үләннәр инде саргаешып, көзге җилдә чайкалгалап утыралар. Ә басу эчләре, кара буразналар салып, кышкы йокыга әзерләнә. Ара-тирә алар өстеннән тын гына, әле һаман да кышка әзерләнеп бетмәгән, буразналар арасыннан чабып йөрүче тычканнарны сагалап, кара козгыннар очып китә. (Дәвамы бар.)