мондый чакыруга әзер түгел иде, әлбәттә. Ләкин кире кагу да бу чибәркәй алдында дәрәҗәс...
мондый чакыруга әзер түгел иде, әлбәттә. Ләкин кире кагу да бу чибәркәй алдында дәрәҗәсен төшерәчәк. Ул хатынның биленә кулын салды, һәм алар биючеләр арасына кереп киттеләр. Женя бокалларга тагын коньяк агызды. Тик рюмкасын күтәрергә ашыкмады. Бераз биючеләр ягына карап торды да, бик яшерен сер әйтергә җыенгандай, урындыгын күчереп, Маратның янәшәсенә үк килеп утырды. – Беләсеңме, Марка, проблема чыгып тора бит әле, – дип башлады ул сүзен. – Безнең гомуми эш җимерелү куркынычы астында бит, братан. Аяк чалучылар бар. Порх кушаматлы бер бәндә әнә «комок»ларыбызга хуҗа булмакчы. Тамерланлылар канаты астына ышыкланып, безнең авыздан икмәгебезне тартып алмакчы, гнида. Без менә Кулак белән уйлаштык-уйлаштык та, Порхны юлдан алып ташларга кирәк, дигән нәтиҗәгә килдек. Йомдырырга кирәк ул адәм актыгын, аңлыйсыңмы?... Шул сүзләрне әйтте дә, Маратның җавабын да, фикерен дә сорап тормыйча, өстәлдәге тулы рюмкаларның берсен егет ягына шудырды: – Әйдә, моны да күтәреп куйыйк әле, юкса Вася да биергә киткәч, гел күңелсезләнеп калдың, – диде. Ә үзе Мараттан күзләрен алмаган килеш кенә рюмкасын бушатып та куйды. Марат та, башын артка чөеп, бер селтәнүдә рюмканы авызына каплады. – Шә-ә-әп китте, – дип кулларын угалады Женя, чәнечке белән кыяр кыйпыгы алып авызына капты да, кетердәтеп чәй ни-чәйни, кабат Маратка текәлде. Сүзләренең әйтелгән кадәресенә дустының фикерен беләсе килә иде аның. – Шуннан, миннән нәрсә сорала? – дип, үзе сорау бирде Марат. – Менә без Вася белән уйлаштык та бу эшне башкарып чыгуны сиңа йөкләргә булдык… Марат чәйни башлаган ризыгын ничек тиз йотып җибәргәнен үзе дә сизми дә калды. Бүген ресторанга ни өчен чакырылуын ул шунда гына аңышты. Менә ни өчен кирәк булган икән Женя ның юхалануы. Вася белән уйлаштык, имеш. Уйлашканнар да, аны эшкәртү өчен монда ресторанга чакырганнар, бетте китте… Эчтән шулай уйласа да, теле гел киресен әйтте. Женя алдын да йомшаклык күрсәтеп торасы килмәде аның: – Миннән башка кеше юкмы? – Иң ышанычлысы – син! Баштан Чегән кандидатурасын уйлаган идек. Тик ул бик ышанычлы түгел… Бөтен өмет синдә. Манчы син ул Порхны. Гомуми эш өчен бит, братан. Босс аның ише эшләргә гонорарны да җәлләми. Әйдә, тәвәккәллә, Марка. Ул Порх дигән бәндә җәлләүгә лаек түгел. Аның ише гнидаларның баш чүмеченә тишек ясадың ни дә, иске чиләк калаен тиштең ни – барыбер… Бу юлы шешәдәге коньякны рюмкаларга Марат үзе агызды. Женяны кыстап та тормыйча, рюмкасын күтәреп, шунда ук эчеп тә куйды. Авызына бер чеметем салат яфрагы капты да шуны чәйни-чәйни: – Кайчан? – диде. Маратның соңгы сүзләре ризалык билгесе иде. Женя аны тиз генә күндерә алуына башта ышанып та җитмәде кебек. Аек чакта һәр адымын уйлап эшләүче егетнең шундый җитди эшкә тиз генә ризалашуы эчелгән коньяк тәэсиреннән, дип бәяләде ул. Тик бер нәрсәгә шиге юк Женяның: «әйткән сүз – аткан ук» принцибы белән яшәүче Марат хәзер сүзендә торачак та торачак инде. – Иртәгә, аек баштан, өчебез бергә яхшылап кабат уйлашырбыз да шушы көннәрдә тәвәккәлләрбез… Менә Марат рестораннан чыгып китәргә җыена башлады. Ул арада бию көе дә тәмамланып, теге хатынны күрше өстәл янына озатып куйгач, Вася үз урынына килеп утырды. Шулва кыт, Марат күз чите белән генә Женяның, баш бармагын тырпайтып, Васяга ишарә ясаганын күреп калды. «Булды, эшләр пеште», – дигән бу ишарәне аңлау өчен артык зирәк булу кирәк тә түгел. Марат, ашыгыч барасы җирем бар иде, дип, Вася белән саубуллашты да, авызына сигарет кабып, ишеккә юнәлде… * * * Марат белән Артём-Чегән инде менә ничәнче көнен Порхны сагалыйлар. Теге көнге сөйләшүдән соң, Вася күрсәтмәсе буенча, Артём Маратка ярдәм итәргә алынды. Алар бер атна га якын Порх яши торган йорт подъезды тирәсен өйрәнделәр. Баштарак эшләрен шунда гына башкарып чыкмакчылар иде. Күзәтә торгач, урынның уңайсыз булуы ачыкланды. Чөнки каршыда ук күп подъездлы икенче йорт бар. Аралар бик якын – нибары машина юлы да тротуарлар гына. Ишегалдында ниләр эшләнгәне һәр ике йортның тәрәзләреннән дә уч төбендәге кебек күренә. Подъезддан кергән-чыккан кешеләрне тәрәзә аша