— диде дустына Мәдинә. Һәм бу чынлан та шулай иде. Танышлар күп булса да, чын дуслар са...
— диде дустына Мәдинә. Һәм бу чынлан та шулай иде. Танышлар күп булса да, чын дуслар санаулы гына була шул. Беркөн шулай әкрен генә атлап эштән кайтып килгәндә, аңа берәү эндәште, таныш, ягымлы тавыш иде ул. Артына борылып караса, Гомәр басып тора. Кулында — чәчәк бәйләме: — Мин сөйләшенгән буенча килдем, Мәдинә гөлкәем! Ничек хәлләрең? Хатын аптырап китте, нинди сөйләшү турында сүз барганын аңламый торды. Гаҗәпләнеп Гомәргә карады, ә ул яшәреп киткән, күзләре янып тора. Шунда гына яз көне паркта булган сөйләшүләре исенә төште. Әллә көләсе, әллә елыйсы монда? Нәрсә дип әйтергә инде аңа, ә бит ир чынлап та җитди җавап көтә: — Гомәр, шаярып әйтелгән сүз иде бит ул, синең эчкәнеңә аптырап. Син озак вакыт күренмәдең, югалдың, кайларда булдың, ниләр эшләдең? — Мине, синең белән сөйләшкәннән соң ук, Себер якларына командировкага җибәрделәр, кичә генә кайттым. Мәдинә, син, бәлки, шаярып сөйләшкәнсеңдер ул вакытта, ә мин менә бүген синең яныңа чынлап килдем. Чык миңа кияүгә, Мәдинә! — Мәдинәнең аптырап, югалып калганын күреп: — Минем хәзер эшкә барасым бар. Ял көнне мин сезнең өегезгә киләм әле, — дип, саубуллашып китеп тә барды. Мәдинә Гомәргә кияүгә чыкты. Алар икесе генә барып, язылышып кайттылар. Үзе башына ак эшләпә, өстенә матур ак костюм киде, Гомәр — кара костюмнан. Загста: "Бигрәк матур пар", — дип, артларыннан сокланып карап калдылар. Гомәр Мәдинәләргә күченде, аның фатирына торырга кеше керттеләр. Кызлар белән бик тиз уртак тел тапты ире. Мәдинә кияүгә чыгуның беренче көненнән үк бергәлекнең рәхәтен, җайлылыгын тойды — кайда кирәк, шунда ир үзенең ак "Волга"сы белән алып бара, алар бергәләп концертларга йөриләр... Баштарак Гомәр белән бергә ятып йокларга кыенсыныбрак торган иде. Соңрак аның командировкадан кайтуын сагынып көтә башлады, алар бер тән, бер җанга әйләнделәр. Алар яратышып туймадылар, бер-берсен сүзсез дә аңлыйлар, кирәк икән, күз карашы белән дә сөйләшәләр. Баштарак директор Мәдинәнең Гомәргә кияүгә чыгуын өнәп бетермәгән иде, хатынның яшәреп китүен күреп, тынычланды. "Аллага шөкер, Маечка да бәхетле булды", — дип, чын күңелдән сөенде. Тормыш әкрен генә үз көенә дәвам итте. Кызлар да Гомәрне бик тиз үз иттеләр. Үзеннән-үзе барысы бер гаилә булып оештылар. Луиза да институтка укырга керде. Бик ошатып укып йөри. Мәдинә кызларының үсеп җиткәннәрен аңлый. Ә кыз бала өчен иң зур бәхет ирдән уңу. Анысы да озак көттермәде. Бик тиз арада Айзирәкнең заказлары күбәйде, укуын да әйбәт кенә дәвам итте. Бер егеткә дизайн ясаганда, аеруча очынып эшләде кызый. Мәдинә күрде: кызы гашыйк булган. Озак көттермәде, Айзирәк аларны ул егет белән таныштырды. Искәндәр бик матур чәчәк бәйләме тотып килде аларга. Яшьләрнең бер-берсенә гашыйк икәнен әни кеше күрмичә калмады. Егетне бик ошатты. Мәгънәле, ятим үскән егет тә Мәдинәгә тартылды. Ярты ел очрашып йөргәч, Искәндәр Айзирәк белән кавышырга рөхсәт бирүләрен сорап килде. Мәдинә белән Гомәр бик сөенеп риза булдылар, егет аларның гаилә әгъзасына әйләнгән иде инде. Луиза белән дә әнә ничек дуслар. Искәндәр бай егет, саран да түгел, ләкин кайда ничек акча эшләгәнен әйтеп бетерми. Тегеләй дә сорап карадылар, болай да — юк, белә алмадылар. — Балалар, эшләгән эшегез — законлы, документларыгыз чиста булсын, — диюдән ары китә алмадылар. Искәндәр көлеп кенә куйды: — Бездә тәртип, — диде. Шулай да ул көннән башлап Мәдинәнең күңелен нидер тырнап тора торган булып калды. Туй бик матур узды. Күп кеше чакырмадылар, үпкәләүчеләр дә булды. Туй үпкәсез булмый инде. Искәндәр еш кына: "Айзирәкнең озын толымнарына гашыйк булдым", — ди. Шуңа да кәләшнең чәченә бик матур итеп прическа ясаганнар. Тыйнак, әмма зәвыклы туй күлмәге кигән Айзирәкнең чибәрлеген күреп, барысы да хәйран калды. Мәдинәнең генә күңелендә һаман да ниндидер шом бар, нидән икәнен генә аңлый алмый. (Дәвамы бар.)