Зифа үзе зур элемтәләре булган замана хатыны. Белеме, һөнәре күп мөмкинлекләр ачты — шә...
Зифа үзе зур элемтәләре булган замана хатыны. Белеме, һөнәре күп мөмкинлекләр ачты — шәһәрнең мәртәбәле басмасында бүлек мөдире булып эшли. Таныш-белешләре һәр урында бар. Нинди генә шартларда да югалып кала торганнардан түгел, һәрвакыт үз ипи кисәген таба белә. Ә менә улы белән килене нәкъ аның киресе. Илдус озак еллар әнисенең җилкәсен кимереп кенә яшәде. Ничек итсә итте, «аз гына да булса акыл кермәсме, ичмасам» дип, шактый акча түгеп, Зифа улын өйләндерергә булды. Яшь гаилә икенче шәһәргә барып урнашты. Кечкенә уллары Айзат туды. Тик бу гына Илдуска җаваплылык өстәмәде. Егет беркайда да эшләргә теләмәде, көне-төне үзе кебек әрәмтамаклар белән хәмер эчүдән ары уза алмады. Яшь гаилә күрше шәһәрдән әниләре Зифа алып килгән ризык белән генә тукланып яшәде. Илдусның хатыны да «аристократка», бил бөгеп эшли торганнардан түгел, эшкә керергә исәбендә дә юк. Ире өйдә бот күтәреп яткан вакытта нишләп бөкре чыгарып эшләп йөрсен ди әле ул. Илдус, хатынын, биш яшьлек баласын ташлап, әнисе яши торган калага күчеп килде дә заводка эшкә керде. Улының салгаларга яратканын Зифа күптәннән белә иде инде. Хатыны да шуны сәбәп итеп аерылган булып чыкты. Нинди генә булса да, үз улы шул, Зифа Илдусны, торак мәсьәләсен хәл иткәнче дип, үз фатирында яшәп торырга чакырды. Тик улы гына бу игелекнең кадерен белмәде: бертуктаусыз эчүен дәвам итте, төрле эшкә кереп карады — кудылар. Эчкече кешене, алтын куллы булса да, озак тотмыйлар шул. Соңгы тапкыр заводка кергәненә байтак вакыт үтте инде, шөкер, эшләп йөргән була әле. Сирәк-мирәк кенә сизелгәләсә дә, Зифа янына элекке шикелле лаякыл исереп кайтмый башлады. Бераз эшләгәч, тулай торактан урын да бирделәр үзенә. Тик Илдус төн кунарга барыбер әнисе янына кайтып йөрде... ...Зифа көне буе йөреп арыган, кургашын кебек авыраеп калган аякларын өстерәп кенә дигәндәй кайтып чишенде дә диванга ауды. Күзләрен йомган гына иде, ишекне дөбердәттеләр. Зифа, кабалана-кабалана киенеп, ишек ачарга ашыкты. «Кем булыр? Илдус эштән кайтырга иртәрәк әле, берәр күрше-фәлән микән?...» (Ахыры бар.)