– Хәзер инде, әни, артка чигенергә юл юк! Миңа халык ышанычын акларга кирәк! – Фирүзә у...
– Хәзер инде, әни, артка чигенергә юл юк! Миңа халык ышанычын акларга кирәк! – Фирүзә улы белән әнисен кочаклап елап җибәрде. – Әни, мин тырышачакмын! Миңа югалып калмаска, көчлеләнеп, җиң сызганып эшли башларга кирәк. Син, әнием, миңа булышырсың! Ә хәзер ашап алырга да йокларга ятарга вакыт. Иртәгә минем өчен икенче, яңа көн башланырга тиеш! Икенче көнне Фирүзә, көндәгечә бик иртә уянса да, торырга ашыкмады. Аның иптәшләре алдында үзен хуҗа итеп күрсәтәсе килмәде. «Алар үз эшләрен яхшы аңлыйлар. Ә менә мин генә бүген үземне кара урманда адашкан кеше кебек хис итәрмендер инде. Озакламый язгы кыр эшләре башланырга тиеш. Техника әзерме, чәчүлек орлыклары нинди хәлдә, аларны әле уяттылармы, техникага ягулык әйберләре тиешле күләмдә әзерләндеме икән? Әле бүгенге көндә иң мөһиме утка түләү, кайдан акча табарга? Тизрәк кредит алырга туры килер, ахрысы. Бүгенге көндә башка чара күренми. Ләкин бу мәсьәләне хәл итү түгел, алга таба хуҗалыкны эшләтә алырлык итеп эшли башларга кирәк булыр», – дип уйлап, Фирүзә тиз генә әнисе ясап биргән чәйне эчте дә конторга китте. Ул килгәндә, колхозның белгечләре һәм участок мөдирләре, барысы да җыелып, «бүген кем нәрәд бирер икән» дип, теләсә нәрсә сөйләшеп утыралар иде. Фирүзә килеп керүгә шым булып, бер-берсенә елмаешып алдылар. Фирүзә үзен көлемсерәп каршы алуларын күрмәмешкә салышты. Берни дә сизмәгәндәй, алар белән исәнләшеп, өстәл артына килеп утырды. Тиз генә үткен нык караш белән үзенең алдында утырган агайларны карап чыкты. Аннан акрын гына чиста, үтемле тавыш белән сүзен башлады: – Кичә сез мине үзегезнең хуҗагыз итеп сайлап куйдыгыз, димәк, без бергә эшләячәкбез! Шуның өчен дә мин сезгә тагын бер кат искәртеп куям. Һәркем үзенә кушкан эшне ахырына кадәр эшләп бетерергә тиеш! Булдыра алмасаң, башка эшкә күч! Безне дә алдамассың, үзең дә азапланмассың. Аннан соң үпкәләмәгез. Бүгенге көндә идарә аппаратында шуның хәтле күп кеше тота алмаячакбыз. Яртыгыздан күбрәге башка эшкә күчәчәк. Кем әле безнең завхоз? Ә, син, Ибрай абый, – дип эндәште Фирүзә почмактан гамьсез генә күтәрелүче абзыйга. – Син бүген үк кайдан булса да кечерәк кенә пастеризатор һәм бәләкәй генә булса да ит ыслау агрегаты тап! – Син, Фирүзә сеңлем, миңа әллә нинди эшләр кушма әле. Минем эшем, әнә юк-бар әйберләр сатып алып, складка кайтарып бирү, – диде Ибрай көлемсерәгән көр тавыш белән. – Ярар, Ибрай абый! Булдыра алмасаң, булдыра алырлык эшкә күчәрсең. Син бит бик яхшы балта остасы. Агач эшләре сезнең кулда уйный гына. Үзегезгә тагын бер-ике кеше табыгыз да әнә столярканы җанландырып җибәрергә кирәк. Сатар өчен хуҗалык көнкүреш әйберләре, заказ белән бүлмә, өй ишекләре, тәрәзә рамнары ясый башларбыз. Сез каршы килмәгез, шулай кирәк! Безгә акчаны беркем дә китереп бирмәячәк. Ягулык складында кем әле безнең? Әкрен генә Гали торып басты. – Гали абый, язгы чәчүне алып барып чыгар өчен күпме ягулыгыбыз бар? – Бөтенләй юк диярлек, – дип җавап бирде тегесе, астан карап кына. – Сез дә эшегезне диспетчерга тапшырыгыз! Инде Фирүзә тагын өч-дүрт кешене икенче эшкә күчергәч, араларыннан утыз яшьләр тирәсендәге, карап торышка бик үткен күзле Николай торып басты. – Сез, Фирүзә, бөтен кешене башка эшкә күчереп, кем белән колхозны җитәкләрсез? – Сезнең белән! Белгәнемчә, сез колхозның энергетигы. Хуҗалыкка нәрсә кирәк, монысын инде сез табарсыз! Кайдан – анысы сезнең эш! Ләкин арзанрак бәядән һәм аз чыгымнар белән. Ә мин сезгә ярдәмче булам. – Фирүзә, коры гына, ярым шаярып, аның йөзенә кырыс караш ташлады. Ике көннән Николай иртәнге нәрәд вакытында Фирүзәгә: – Сез әйткән пастеризатор дигән нәрсәне таптым. Бер авыл фермасында тора. Элек аны, ферма төзегәндә, проект буенча куйган булганнар, ләкин кулланмаганнар. Сакланышы әйбәт, электр тогы белән эшли. Тимер-томырга алыштырырбыз, – диде.