Калганын тыңлап бетерә алмадым. Күз алларым караңгыланды, аш исенә үртәлдем, күңелем бо...
Калганын тыңлап бетерә алмадым. Күз алларым караңгыланды, аш исенә үртәлдем, күңелем болгана башлады. Икенче көнне үк шәһәргә кире килдем. Аның белән бер шәһәрдә булырга! Аның барлыгын тоярга һәм, бәхеттән түгел, хәсрәттән үләргә. 28 ФЕВРАЛЬ. Бу көнне мин истә калдырырга тиеш. Бүген соңгы һәм үзгәрмәс карар кабул ителде: аборт ясатмаячакмын. Минем ялгышуымда баланың бер гаебе дә юк бит. Ул туачак һәм больницада калачак. Әти-әнигә сиздермәскә генә кирәк. Укуда тынычлык табармындыр кебек… 30 МАРТ. Мин ниндидер сихерле түгәрәккә эләктем: аудитория, китапханә, тулай торак, аудитория… Токсикоздан интегәм, атлаган саен йокы килә. Кайвакыт китап укырга да хәл юк. Уку өчен материалны көннән-көн күбрәк бирәләр. 20 МАЙ. Дусларым урманга киттеләр. Мине дә кыстап карадылар Алар барысын да аңлыйлар… Кайвакыт бүлмәдәш кызлар корсагымны сыйпыйлар, колакларын куеп баланың йөрәк тибешен тыңлыйлар Аларга кызык. Ә мин шатлануны күптән оныттым бугай инде. Берни дә кирәк түгел. Дуслар да, киңәшләр дә, ярдәм дә. Тизрәк туса иде, тизрәк котылсам иде. 15 ИЮНЬ. Сессия тәмам, беренче курс артта калды. Биш имтиханның икесен генә тапшыра алдым, аларын да кызганып куйдылар булса кирәк… Әнигә шалтыратып җәй буе стажировкада булачакмын дип ялганладым. Хат язып, шалтыратып торырга вәгъдә иттем, акча җибәрүләрен үтендем… Бала сентябрьдә туарга тиеш, җәй буе тулай торакта утырырга туры киләчәк. Бәлки әле мин кайчан да булса кешечә тормышка кире кайта алырмын. Бүген мин беренче тапкыр киләчәк турында уйладым. Бармы соң ул киләчәк? 20 АВГУСТ. Малай. Сигез айдан туды. Кечкенә, хәлсез җан иясе. Табиб аны күкрәгемә якын китерә башлауга, мин акылдан шашкандай: "Юк!" – дип кычкырып җибәрдем. Ак халатлы хатын күзләремә туры карап авыр сулады да, теге чакта Вениаминның секретаре әйткән куркыныч сүзләрне кабатлады: "Тагын берәү!" Әйе, мин үз баласыннан баш тартырта сәләтлеләрнең берсе идем. Минем балам туганчы ук тәкъдиренә кимлек мөһере сугылганнарның берсе иде… Аякка басу белән бала табу йортыннан чыгып качтым. Күкрәкләрем шеште, тәүлек әйләнәсе сөт акты. Көзге алдына басып ак тамчыларның кием аша саркып чыкканын карап тордым. Тәнем мин кабул иткән карарга каршы иде. Миемдә бары тик бер уй бөтерелде. "Барып ал аны! Гомерең буе үз-үзеңне гафу итмәссең!" Буш тулай торакта көннәр буе берүзем утырам. Температура төшми, антибиотиклар эчәм. Мин япа-ялгыз… 28 АВГУСТ. Бу куркыныч төш беркайчан да бетмәс кебек. Тәрәзәдән Вениаминны күрдем. Ул тулай торак каршында саргылт чәчле кыз белән сөйләшеп тора. Профессор ауга чыккан. Мескен кыз! Тагын берәү! Мин, ни гаҗәп, тыныч. Бу төштән чыгу юлын эзлим. Ул юл бар! Һәм мин нәкъ шулай итәчәкмен. Барысы да шаккатачак, Ул беренче чиратта! Ә бәлки ул моңа игътибар да итмәс… Миңа барыбер! Мин әзер… * * * Бу көндәлектәге соңгы язу иде. Шул көннең иртәгәсендә Гөлфиянең җансыз гәүдәсен авылга алып кайттылар… Гөлназ көндәлекне япты, Хәсрәтне аңлап булмастай калтырану алыштырды: Гөлназ еларга да, каушарга да, тик утырырга да тиеш түгел хәзер. Гөлфияне кайтарып булмаячак, әмма шулай да... Гөлназ профессор битлеген кигән адәм актыгының битенә төкерергә, ул оятсызны суд алдына бастырырга һәм гадел җәзага тарттырырга тиеш… Тиеш! Гөлфия, бердәнбер сеңлесе хакына. Көндәлек гаепләүче шаһит булачак! Җитте! "Тагын берәү"ләр башка булмаячак!... "Баланы эзләп табып алып кайтырга да тиеш мин!" – дип уйлады Гөлназ. Ул калган әйберләрне тиз-тиз генә сумкага тутырды да, сеңлесенен иң бәхетле һәм иң бәхетсез көннәре узган бүлмә ишеген бикләп, баскычтан түбәнгә йөгерде… Идел № —- | 01.08.2019