– Менә яңа гына синең турыда, проектлар турында сөйләштек. Шул проектларның берсен сайл...
– Менә яңа гына синең турыда, проектлар турында сөйләштек. Шул проектларның берсен сайлап алып, тиз генә Казанга җибәрергә кушалар. Мәскәүдә бездән проект көтәләр, ди. Кайсын булса да сайлагансыңдыр инде, алайса көттереп булмас, тизрәк җибәрик, – диде Александр Петрович. Фирүзә өстәл артында басып торган килеш кенә папкаларны Александр Петровичка сузды. – Бу проектларның берсе дә аерым рәвештә куллануга бармый. Аларның барысыннан да яхшы якларын сайлап, минем фикерләремне өстәп, бер проект ясарга кирәк. Чөнки кредит миңа бирелә, һәм аны миңа түләргә! Менә карагыз әле, Александр Петрович, мин сезнең күп вакытыгызны алмыйм. – Фирүзә үзенең язып барган дәфтәрен ачты. – Мин монда төп технологик эшләрне генә керттем. Ә менә мал торакларының конструкциясен, микроклимат һәм гигиенаның булачак торышын күпкә үзгәртергә кирәк. Маллар торакларында ел аермасын сизәргә тиеш түгелләр. Шул вакытта гына алар сөт бирү үзенчәлекләрен үзгәртмәячәкләр. – Фирүзә тагын кайбер нәрсәләр турында әйтмәкче булган иде, ләкин аны Александр Петрович бүлдерде: – Инде алар миннән проект сорыйлар. Мин аларга, безнең Фирүзә бөтенләй яңа проект эшләтмәкче була, дип әйтимме? Юк инде, Фирүзә, үзең барып сөйләш! – Ярар, иртәгә үк барып кайтам! – Фирүзә Александр Петровичка биргән папкаларын кире сорап алды да, аның белән саубуллашып, урамга чыкты. Анда берничә минут уйланып торды да юллар төзелеше оешмасына кереп чыгарга уйлады. Аларны быелгы район эчендәге юл төзелешенең программасына керткәннәр иде, ләкин әле һаман да эшне башламыйлар. Болай булса алар бу эшне быел эшли алмаячаклар, һәм безнең юлга дигән акча юкка чыгачак. Хәзер Александр Петровичтан бу турыда сорарга уйлаган иде дә фикереннән кире кайтты. Чөнки туйдырдың инде дип әйтер кебек тоелды. Башта үзем белешим әле, дип уйлады ул. Аның аларда берничә мәртәбә булганы да бар. Башлыйбыз дип һаман ышандырып калдырдылар. «Юк, бу юлы болардан төгәл җавап алырга кирәк, мине бала-чага кебек алдап йөртмәсеннәр», – дип уйлап, Фирүзә директор кабинетына узды. Өстәл артында олы гына гәүдәле, пеләш башлы, шабыр тиргә баткан юллар төзелеше директоры инженеры белән бик кызып нәрсә турындадыр сөйләшә иде. Фирүзәнең исәнләшүенә дә игътибар итмичә, бер-берсенә нидер исбатларга тырышалар. Директор юешләнеп беткән кулъяулыгы белән маңгайларына, йонлач күкрәкләренә агып төшкән тирләрен сөрткәләп ала. Фирүзә бер-ике минут аларның сатулашканнарын тыңлап торды да стена кырыендагы урындыкка килеп утырды. Алар ниндидер тракторны бүлә алмыйлар иде, ахры. Инженерга башлаган эшен бетерергә, ә тегесенә кемгәдер биргән вәгъдәсен үтәргә кирәк. Менә директор башын Фирүзә ягына борды. – Әнә Фирүзәкәй килгән. Без инде аңа юллар төзелешен башларга күпме ышандырабыз! Шуның өчен сиңа бу ватык техника белән тыгызрак шөгыльләнергә кирәк! Менә хәзер аңа нәрсә дип әйтәбез инде. Тагын ялганлыйбызмы?! – дип, ул креслосына ауды. Мендәр кебек корсагы өстәл артыннан бүлтәеп калды. – Ул инде безгә ышанмаячак! Шулаймы, Фирүзә? Нәрсә дип әйтим инде мин сиңа?! – Тимергали абый, чыннан да, күпме мине алдарга була инде? Гафу итегез, мин сезнең сөйләшүдән шуны аңладым: бүгенге көндә сезнең техникагыз җитеп бетми. Әгәр безнең юлны башларга техникагыз җитеп бетмәсә, көзге сөрүгә кереп киткәнче, мин сезгә үземнең техникамны куеп тора алам. Арендага! – Мин сине, Фирүзә, сыткый дип кенә белә идем, ә син әле акыллы да икәнсең! Бик дөрес булыр! Акча да эшли торырсың, юлны да башлап җибәрербез. Мин риза! Иртәгә үк мин сезгә прорабны җибәрәм, һәм эшли дә башларсыз. Монысы өчен рәхмәт сиңа! Үземнең дә эчем пошып йөри иде инде. Әйдә, кул бирешик, – дип, кулын Фирүзәгә сузды. Аның авыр карашлы йөзендә елмаю чаткылары сизелеп китте. Фирүзә директорның йонлач кулын кысты да, иртәгә аның кешеләрен үзендә каршы алырга ышандырып, саубуллашып чыгып китте. «Ярый әле кергәнмен, болай булса бу мәсьәлә дә чишелергә тиеш», – дип уйлады ул, машинасына утырганда. Шәһәргә килгәндә үк Фирүзәнең, кибеткә кереп, андагы хәлләрне ачыклыйсы килгән иде. Соңгы вакытларда кибеттән