Руслан, сөйләшкәнчә, Светланага үзе белән алып килгән төргәкне сузды. Светлана, тагын б...
Руслан, сөйләшкәнчә, Светланага үзе белән алып килгән төргәкне сузды. Светлана, тагын бер сүз дә әйтмичә, кассеталар төрелгән пакетны алып, тикшереп тә карамыйча, урыныннан торып китеп барды. Руслан, бу шатлыкка түзә алмыйча, төргәкне яңадан ачып карарга уйлады. Бу минутларда аның күңелендә акчадан кала берни дә юк иде, һәм ул үзенең ике ягына килеп утырган кешеләрне дә сизмичә калды. Ул аңына килгәндә, акчаны яшерергә соң иде инде. – Каян килде шуның хәтле зур суммадагы акча? – дип сорады гади генә киенгән егет, үзенең милиция таныклыгын күрсәтеп. – Кем сез? Паспортыгызны күрсәтегез! Руслан берничә секундка югалып калды. Ләкин ул үзен бик тиз кулга алды. – Сезгә ни кирәк? Нигә бәйләнәсез әле миңа? Туган шәһәремдә мин үзем белән паспорт йөртмим. Ә акчаларны сбербанкка илтә баруым. Бу – Саниянең кибетләреннән җыелган акча. – Ярар, шулай булсын да ди. Ләкин синең акчаң долларда. Бездә кибетләр доллар белән эшләми. Икенчедән, син паспортсыз сбербанкка бер тиен акча да сала алмыйсың. Шуңа күрә мин сезне бүлеккә алып китәм. Киткәнче, без синең акчаларыңны санап, кул куябыз. Әнә анда фотограф та бар икән. Ул сине акчаң белән фотога да төшерер. – Ул фотографны чакырып алды һәм, акча төргәген аның алдына куеп, фотога төшерттерде. Бүлектә Руслан килеп капканын аңлый башлады. «Ничек тә эләкмәскә инде, барысын да белеп бетермиләрдер әле», – дип уйлады ул. – Иптәш милиционер! Сез мине ниндидер эшкә бутамакчы буласыз. Миңа яла ягарга тырышуыгыз барып чыкмас, һәм сезгә бу ялагыз өчен җавап бирәсе булыр! – Руслан, үзен иркен тотып, алардан курыкмаганын белгертәсе килде. – Беренчедән, мин сезгә милиционер түгел, икенчедән, миндә сезгә карата гариза бар. Сез, элеккеге хатыныгызны фоторәсемнәр белән куркытып, аннан күп суммада акча таләп иткәнсез. Менә ул акчалар! – Мансур, папкасыннан чыгарып, өстәлгә акча таратып куйды. – Сез, иптәш тикшерүче, мине куркытмагыз! Нинди фотолар турында сөйлисез? Аңа күрсәткән фотолар барысы да гаилә альбомыннан. Мин аларны аңа күрсәтер өчен бирдем. Заманында нинди бәхетле гаилә идек бит! Менә шуның белән, бәхетле үткәнебезне искә алып, барысын да кире кайтарасы килде. Ул хәзер икенче кешегә кияүгә чыгып, балабыз әтисез һәм әнисез үсә. Андый баладан киләчәктә нәрсә көтәргә була? Шул турыда уйлап карагыз әле. Ә акчага килгәндә, мин сезгә әйттем бит инде, ул акча Саниянеке. – Менә монысын дөрес сөйләмисез инде. Сезнең ул хатыннан акча алган моментыгызны фотограф карточкага төшереп алган. Ярар, сез хәзерге вакытта гаебегезне танымыйсыз. Мин сезне хәзер өч тәүлеккә тоткарлыйм, һәм шул вакыт эчендә без барысын да ачыкларбыз! – Мансур, дежур милиционерны чакырып, аны ябып куярга кушты. * * * Бүген Фирүзәне Александр Петрович чакырып алды. Ул аннан урак өстенә әзерлекнең барышы турында сорашып, башка мәсьәлә буенча чакырганын әйтте. – Фирүзә, сине котларга була! Синең проектың Авыл хуҗалыгы министрлыгында зур кызыксыну тудырган. Син – молодец! Аларга үзеңнең планнарыңны язма рәвештә генә түгел, телең белән дә сөйләп, дөреслегеңне исбат итеп, күңелләрендә ышаныч уяткансың! Һәм алар бүгенге көндә синең расчётлар белән авыл хуҗалыгы галимнәрен эшкә кушып, тагын да фәнгә якынрак китереп, сиңа төрле проектлар тәкъдим иткәннәр. Алар барысы да заман сулышына туры килә. Менә шуларны карап чык әле, – дип, ул аңа берничә папка бирде. – Александр Петрович, мин болар белән тиз генә сезнең кабинетта танышып бетерә алмам, шуның өчен мин хәзер, конференцияләр залына кереп, иркенләп карап чыгам, һәм сезнең белән кабат фикер алышырбыз, – дип, бөтенесен күтәреп чыгып китте ул.Фирүзә һәрбер проектны зур кызыксыну белән карап чыкты. Алар барысы да кызыклы һәм үзенчәлекле иде. «Шушы проектларның барысын да бергә тоташтырып һәм үземчә өстәп, өр-яңа бер проект эшләтсәң иде», – дип уйлады ул. Александр Петрович янына кергәндә, ул кем беләндер бик тыныч кына телефоннан сөйләшә иде. Ишектә Фирүзә күренүгә, аңа башы белән генә ымлап, алга узарга кушты. Аннан, телефонын куеп, күзләре белән Фирүзәгә текәлде.