Светлана соңгы вакытларда бөтен күңеле белән «Җәйге туристлар шәһәрчеге» программасына ...
Светлана соңгы вакытларда бөтен күңеле белән «Җәйге туристлар шәһәрчеге» программасына күчте. Аңа ул сораган бинаны ремонтлап, туристлар өчен кунакханә ачарга рөхсәт иттеләр. Исәбе бинаның тышын элекке архитектура стилендә калдырып, эчен заманча ремонтлау иде. Бу яктан аңа Аделнең дуслары булышырга сүз бирде. Бинаны ремонтлау буенча смета төзергә, рәсем һәм архитектура сәнгате буенча мастерлар, эчке ягын хәзерге заман стилендә эшләрлек бригада табарга ярдәм иттеләр. Хәзер ул күп вакытын шулар янында уздыра. Кайбер көннәрдә ресторанның да хәлен белеп чыгарга вакыты җитми. Берәр җиргә китәсе булса, Светлана һәрвакыт, мин шунда киттем, монда өлкән булып каласың, дип, Флүрәгә әйтеп куя иде. Ә хәзер әйтми дә инде, чөнки Флүрә, ул әйтмәсә дә, бөтен ресторанны үзенең кул астында тота. Алар – кайчандыр ике көндәш – хәзер бер-берләренә ярдәм итүче аерылмас дусларга әйләнделәр. Яңа елны Светлана Мәскәүдә каршыларга булды. Үзе белән әнисен, Маринаны алып барды. Дөресрәге, Казанга килеп, Мәскәүгә самолёт белән очтылар. Аэропортта аларны Аделнең әтисе белән Зарина каршы алды. Зарина әнисен җиңелчә генә кочаклап үпте дә әтисе белән әбисенә «Привет!» дип кул болгап, Маринаның кочагына сикерде. Менә бит, алар апалы-сеңелле! Әнисе белән әтисенә караганда, бер-берләрен күбрәк сагынганнар. Светлананың күзләренә яшь килде. Ул, аны яшереп, каенатасы белән исәнләште. Әнисе аларны инде күптән белгәнгә, кочаклашып күрештеләр. Светлана, Аделне кочаклап, аңа рәхмәтен әйтте. – Рәхмәт, Адел! Мин инде бу көннәрне кайчан күрермен дип уйлый идем. Ә күрмәсәм, яшәвемнең мәгънәсе калмаячак иде. Кара кызларымны, нинди бәхетле алар! – диде Светлана, Аделнең кочагына тагын да ныграк сыенып. – Ялгышуым өчен гафу ит мине, Светлана! – Адел аның яшькә чыланган керфекләреннән үбеп алды. Ул көнне алардан да бәхетлерәк гаилә булмагандыр. Башта үзләре янындагы паркта йөрделәр. Кызлар төрле аттракционнарда уйнады. Ә аннан, бөтенесе кочаклашып, бозда шуып карадылар. Өйгә кайтканда, хәйран гына арыганнар иде инде. Ике кодагый тиз генә Яңа ел өстәле әзерләде. Светлана булышырга уйлаган иде дә, аны Адел янына куып җибәрделәр. Ә Марина белән Зарина, курантлар суга башлаганчы, Зарина бүлмәсенә кереп югалды... Светлана, яңа программа буенча эшли башлагач, үзенә атналык эш планы төзеп куйды. Шулай эшләве аның өчен җайлы. Бернәрсә дә онытылмый һәм эшләрнең графигы үтәләме-юкмы икәне күренеп тора. Бинада эчке эшләр җайланып киткәч, якынча гына булса да туристик маршрутны эшләп карарга исәпләгән иде. Алабуга, Казан белән Борынгы Болгар маршрутлары буенча проблемалар булмаячак. Ә менә елга буенча барып, мари, удмурт һәм керәшен халыкларының гореф-гадәтләрен, фольклорын өйрәнү буенча ныклап эш алып барасы булыр. Су буенча барганда, кайда ничек туктарга, кемнәр каршы алып, аларга үзләренең кунакчыллыгын ничек күрсәтергә тиешлеген ачыкларга кирәк. Кыскасы, анда һәр тукталышта, шундагы кешеләр арасыннан җаваплыларны билгеләп, аларның һәрберсенең үзләренә хас үзенчәлекле программасын булдырып, боларны хәзер үк ачыклап, ул урыннарда да әзерлек эшләре башлап җибәрергә кирәк иде. Бу турыда әтисе белән киңәште. Районны яхшы белгәнгә, аның белән кайсы авылларда тукталырга мөмкин булуын һәм аларда кемнәр белән сөйләшергә кирәклеген киңәшләштеләр. Ул кешеләрне бергә җыярга да кирәк иде. – Сиңа, Светлана, башта үзеңә ул кешеләр белән сөйләшеп, аларның нинди мөмкинлекләре барлыгын ачыклап кайту зарур! – диде ахырда Александр Петрович кызына. – Син машина йөртергә өйрәнмәдең, мине ирем йөртер, дип әйттең. Менә хәзер ул ничек кирәк булды. Һөнәр ул ашарына сорамый! Мин дә сиңа гел машина биреп тора алмыйм. Фирүзәнең дә вакыты юк. Ул да башы белән яңа кушылган хуҗалыкларга чумган. Бәлки, Адел булышыр?! – Ә нигә булышмасын! Сорасам, үзенең шофёрын биреп торыр әле, – диде Светлана, әтисенең сүзләренә каршы бик җитди генә. – Мин ул турыда уйламаган идем. Менә хәзер синнән чыгуга ук, мин аңа шалтыратам, – дип, телефонына үрелде.