– Уф! Нәрсә сөйлисез Сез? Аллаһыдан Линарны ярлыкавын, яхшы юлларга төшерүен сорап дога...
– Уф! Нәрсә сөйлисез Сез? Аллаһыдан Линарны ярлыкавын, яхшы юлларга төшерүен сорап догалар укыйм. Үзгәрсен иде, күңеле пакьләнсен иде! – Нәзирәнең мич артында яралып, балалар йортына илтеп ташланган бала ул... Минем Линарны гаепләргә хакым юк. Үземне генә гаепли алам... Алла-а-а! Йөрәгем сызлый... Алла-а-ам! Радик Гаянович иртән уянмады. Ясин чыгарга Ирина Ринатны чакырды. Бикмурзинны Хыялый Гаптерәй кабере янына, авыл зиратына күмделәр. *** Язны түземсезлек белән көтеп алдылар Тургайда. Эдик тагын бер ферма бинасы тергезү, аннары токымлы таналар сатып алу планнары белән янды. Ирина белән Ринат Илүзәне минераль су чыгару производствосының бизнес-проектын эшләргә «кодаладылар». Бикмурзин калдырган су анализлары нәтиҗәләрен Ринат үзе алып барып күрсәтте депутатка. Аларның очрашуын Илгизәр оештырды. Аның да чишмә белән бәйле планнары бар иде. Шуңа да, май җилләре исеп, аяк асты йөрерлек булгач та Илгизәр дә бөтен гаиләсе белән Тургайга кайтып төште. Кала күле буенда ял йорты ачу өчен Бикмурзинның өен сүтеп кору эшләре башладылар... – Фәтхи абый юлын белә. Бүген барыбыз да җыелышып чишмәгә барабыз. Айнурны киендереп көтеп тор. Булатларга, Сәгыйдә апаларга да әйтәм, диде Ринат. Бер баргач, тирә-ягын чистартып та кайтырбыз. Балалар да безнең белән барсын, күреп, белеп, эшкә катнашып үссеннәр, диде. – Чишмәгә кереп булса ярый да соң... – Гаптерәй кышын да бара иде, дип сөйлиләр. Керербез! Шәһәрнекеләргә дә итек кияргә куштым. Халык күп булса, сукмак тиз салына ул. Илүзә «колоннаның» койрыгына гына басты. Тапталган сукмактан бала белән атлавы җиңел. Кала күле басуын кисеп үттеләр. Чәчүчеләр – Эдик белән Артур аларга кул болгап калды. Артурны яңа тракторга утыртты Эдик. Икесе дә укырга керергә хыялланалар быел. Озак кына киреләнсә дә, әнисе Айнурга калдырган картадагы акчаларны – ярдәмен кабул итте Эдик. Яңа трактор алмый, алга китү авыр иде. Ялгызы яшәп арыган, авылдашлары белән бергә атлавы җиңел, бер уйда яшәве рәхәт иде Илүзәгә. Күңелендә әлегә кадәр булмаган тынычлык урнашты. Эдикның үпкәләре үтмәсә дә, үзенә элеккечә сокланып каравын тоймаса да, көймәде, өзелмәде. Тик тормас, тәтелдәп авызын япмас Айнуры тормышын нурлы итә, көн саен яңалыклары белән сөендерә. Эдик баланы шашып яратты, буш вакыты булган саен килде, үзе белән алып китте. Илүзәнең бәләкәй генә өен уенчыклар белән тутырды... Әле дә тик кенә бармый, борылып-борылып сөйли Айнуры: – Ния әттә безнең белән бармый? Ул тракторда калды. Минем дә утырасы килә. – Кайтканда утыртыр. Алга карап атла әле, Айнур! Сукмак тар, егыласың, читтә пычрак. Алга кара! Тирә-яктан яз исе, кардан яңа ачылган җир исе килә. Кәүсәләре буйлап йөгерә башлаган яшәү суты агачларны яшәрткән, бөреләр шартлап ачылып, яфрак чыгарган. Кечкенә, ябышкак, хуш исле яфракларны сөеп үтәсе килә. Җир дымлы, кар эреп бетмәгән урыннар да күп. Череп барган көзге яфраклар арасыннан курку белмәс ап-ак умырзаялар күз кыса. Матурлыклары! – Әннәү! Мин сиңа чәчкә бүләк итәм! – Тимә! Өзә күрмә, берүк! Ринат абыеңның артыннан калма! Хәзер барып җитәбез! Умырзаяларны узып китсәк, алан була... – Илүзә, син юлны беләсеңме ул? Елмаеп кына куйды, Ринатның соравына җавап бирмәде хатын. Җәяүләп үтмәсә дә, уелып исендә калган сукмак. Үзе генә килсә дә, эзләп табалыр иде, мөгаен, Гаптерәй чишмәсен. Урман уртасында зур алан. Алан уртасында түп-түгәрәк чишмә. Авылдашлары тәүге тапкыр бу хозурлыкны күреп сокландылар, мактадылар, аһ иттеләр. Илүзә эндәшмәде. Яшьлегенең мәхәббәтле төне күз алдыннан узды. Бер минуты да онытылмаган... Мотоцикл менә бу агачка терәлгән иде. Учакны монда яктылар. Яр буенда йолдызларга карап хыяллар кордылар... Менә монда басып, Эдик учларына чишмә суы алып Илүзәгә эчергән иде... Озын кышта боз астында яткан елга кебек: чыгарга юл эзләде тыеп тоткан хисләре. Беренче сөюе. Бердәнбер сөюе. Үзе алдында үзе танырга рөхсәт итмәгән мәхәббәте. Эдикның учларындагы чишмә суы кебек саф, пакь хисе. Айнурына гомер биргән яратуы...