– Иринау! Син ачуланма, мин Рәшит Шамилевичка шалтыратам, яме? Илгизәр абыйсының гаебен...
– Иринау! Син ачуланма, мин Рәшит Шамилевичка шалтыратам, яме? Илгизәр абыйсының гаебен күтәрергә тиеш түгел бит... – Шалтырат... Безгә саграк булырга кирәк бугай, Илүзә... Куркам мин. Линарның үзе өчен дә куркам... Ирина елый иде. *** Илгизәрне сак астына алып өлгермәделәр, Илүзә шалтыратып хәлне аңлаткач та, кирәкле кешеләргә элемтәгә чыкты, аннары үзе кайтып төште Рәшит Шамилевич. Соңгы вакытта дингә бирелеп, үз эченә бикләнеп, караңгы йөзе белән каршы алса да, бөтен гаилә тормышы Финаның күз алдыннан үткәнне исәпкә алып, хатынны куып чыгаралмады Рәшит. Мәскәүдән эш буенча республикага кайтканда үз фатирында тукталмас булды. Илгизәрнең анда яшәвен белә иде, шуңа да килеп кереп, фатирда беркем юклыгын күргәч, аптырап калды. «Кайда булырга мөмкин? Әллә куркып качты микән?» дигән уе белән улына шалтыратырга кереште. Илгизәрнең дә, Финаның да телефонына элемтә тоташмады. «Нишләп Мәскәүдән үк шалтыратмадым соң? Өйдә ятуында шигем юк иде шул Илгизәрнең. Үземне табалмыйм, дип эч пошырып утыра иде соңгы кайтуымда... Аңламыйм. Әзер бизнес булып, нәрсә эзләргә кирәктер тагын?» Власть өчен көрәштә, югары катлам хәйләкәрләре арасында узган гомере Рәшитне хисләргә бирелмәскә, каты бәгырьле булырга, үзен генә сакларга, башкаларга карата салкын булырга өйрәтсә дә, Сәмәриянең үлеме турында хәбәрне авыр кабул итте ул. Күңеленә яшергән яшьлеге иде Сәмәрия. Башканы сөймәде ир. Башкалар белән уйнады гына. Каберенә барды Сәмәриянең, әтисе янына җирләнгән иде. Озак кына уйларына бирелеп басып торды, сирәк кенә очрашуларын искә алды. Юк, үзен бәхетсез санамады, Сәмәрия ничек яшәгән дип тә уйламады. Ирексездән, уена кызы килеп керде. «Радик янында берүзе инде Диләрә...» Илгизәр дә, бәлки, авылдадыр дип, Тургайга юл тотты. Радик битлеген салган иде... Линар өйдә чакта, эшләрен алып барып карады ул. Беразга сәламәтлеге, көче җитте. Линар чыгып киткәч, биреште. Авыртынуларга түзәлмәгәндә төзелеш онытыла иде шул, акча кайгысы бетә иде. Хәзер инде объектлары башка кешеләр, ике аягында йөгереп йөргән кешеләр кулына күчеп бетте. Аның дөньяга кирәге калмады. Радикка да кырын эшләренә түбә булырга түрә кирәкми иде... – Нәрсәгә килдегез монда? Мине аяксыз килеш күреп, көләргәме? Имгәнгәч, бер шалтыратып хәлемне дә белмәдегез! Кирәгем калмады шул, акча елгаларын кесәгезгә агызуны туктаткач. Ә-ә, юу-у-ук, Сез Илгизәрне коткарырга килгәнсездер. Беләсегез килсә, Илгизәр – минем малай ул! Шунысы кызганыч, мин ясаган баланы Сез җинаятьче итеп үстергәнсез! – Үзең ни сөйләгәнне колагың ишетәме синең, Радик Гаянович? Нишләп Илгизәр җинаятьче булсын? Ул бит югары белемле, тәрбияле егет, үз дәрәҗәсен үзе белә! – Түрәнең тавышында тимер чыңы ишетелде. – Ул нишләп синең балаң булсын? Уйлап сөйләш! Авызыңны үлчәп ач! Юләрләндеңме әллә? – Ха-ха-ха-ха-ха! Үзегез корган ялган дөньяга үзегез ышана башлагансыз икән! Мин түгел, Сез юләр, Рәшит Шамилевич! Хәтерлисезме, хезмәтчегез Фина Сезгә сабый бүләк иткәнне? Фина – минем ике туган апа ул. Югары белем белән генә ерак китә алмас, орлык минеке бит. Минеке һәм бер сантый хатынныкы. – Сабыр! Бу кычкырып сөйләшә торган әйбер түгел! Шулай вәгъдәләшкәнбез, минем синең алдыңда бер бурычым да юк! Кем идең шул вакытта, онытып җибәрдеңме? – Онытмадым. Хәзер миңа барыбер инде, Рәшит Шамилевич! Югалтасы әйберем юк. Үзеңә булсын малаең! Әллә нинди итеп, күктә очып йөри торган итеп үстергәнсез аны, аңлап булмый. Шулай да, акчага коенып яшәсәгез дә, дәрәҗәле урын тотсагыз да, бер бәхетсез мескен Сез. Нәселегезне минем малай дәвам итә бит, минем кебекләрне йөгәнләп эшләтеп җыйган байлык та аңа кала... Ха-ха-ха-ха! Рәшит Шамилевичны мондый сүзләр белән генә дулкынландырып, тынычлыгын җуйдырып булмый иде. Ул хәйләкәр елмаеп, Радикның күзләренә туры карады. Аннары як-ягына күз ташлады. Беркем дә тыңламавына ышангач кына: