белән маңгайга-маңгай бәрелә, ә улларым аңламый да калган, үлгәннәрен дә белмәгән алар ...
белән маңгайга-маңгай бәрелә, ә улларым аңламый да калган, үлгәннәрен дә белмәгән алар диделәр. Берсе артыннан берсе туган ике улым да төзүче һөнәрен өйрәнеп йөргән чаклары иде. Таня апа кулы белән күзен томалады, әйтерсең лә чишмә суыдай аккан күз яшьләрен күрсәтәсе килмәде аның. Бүлмәдәге тынлыкны тагын беркемнең дә бозасы килмәде. Бераз вакыт үткәч Таня апа авыр сулап куйды да: — Белсәгез иде ничек авыр булганын, ирем Ванюша түзмәде бу кайгыга, балаларның елын уздырырга җыенып йөргән вакытта йөрәк өянәге белән үлеп китте. Ә миңа нишләргә кала, йөрәк әрнүенә түзә алмый авыруга әйләнә башладым. Бәхетемә янымда ике улым бар. Саймә аптырап китте, әйтергәме, юкмы дигән булып, уйланып торды да: (Дәвамы бар.) Гульчира Галимова
852 просмотров