Бер улы, үсеп җиткәч, өйләнергә дә өлгермәгән иде, асылынып үлде. Гомер буе әрнергә мәҗ...
Бер улы, үсеп җиткәч, өйләнергә дә өлгермәгән иде, асылынып үлде. Гомер буе әрнергә мәҗбүр иткән кешесенә өелеп килгән әнә шул кайгы-хәсрәт инәкәемнең күзенә дә күренмәгән икән. Йөрәген тутырган әрнеш, кимсенеп елаулары, бәхетсезлеккә дучар итүчесенә өелеп килгән кайгыларны да күрсәтми, каплап торган икән. Каплаган. Әллә ул кайгылар гына аз тоелды микән? Аның әрнешләре Нуретдин аганың кайгыларыннан да авыррак булган икән. Булмаса, ул аны җирдә чакта явызлыгы өчен бернәрсә дә күрми китте дип уйламас иде. Үпкәне озак сакларга ярамый, гафу итәргә кирәк диючеләр, алар бер вакытта да чын әрнү белән әрнемәгәннәр. Йөрәктән тамган кан күренми ул.