Хәрби хезмәттән кайткач, буйга тартылып, үсеп киткән егеткә күз салучы күп булса да, Әб...
Хәрби хезмәттән кайткач, буйга тартылып, үсеп киткән егеткә күз салучы күп булса да, Әбүзәр артык сайланып тормады, күңеленә хуш килгән, шул ук авылда үскән, үзеннән өч яшькә кече Мәфрүзәгә өйләнде. Зурлап туй ясарга мөмкинчелек булмады. Никахны да яшертен генә укыттылар. Моңа хәтле күрсәткән сынаулары өченме, язмышы Әбүзәргә хатыны аша бәхетнең зурысын бирде. Мәфрүзәсе аңа игелекле, уңган, тырыш хатын була белде. Авылда туып үскән Мәфрүзә бар эшне җиренә җиткереп эшләде. Ире өчен үлеп торды. Бер-берсенә бервакытта да авыр сүзләр әйтмәделәр. Әбүзәр – гади җир кешесе. Җир сөрде, ашлык чәчте, җыйды, урды. Игенне җир уңдырмый, тир уңдыра, дигәндәй... Тик бәхет тә бар яктан түгәрәк булмый. Аларның балалары булмады. Шул сәбәплеме, алар бер-берсен бала урынына карадылар, тәрбияләделәр. Соңгы елларда карчыгының күзе сукырайды. Йорт эшләрен әкренләп эшләсә дә, мунчага, яки кешегә дога ашына Әбүзәр аны җитәкләп йөртте. Иманлы Мәфрүзә гомере буена шәригать кушканча яшәргә тырышты. Биш вакыт намазын, уразасын калдырмады. Амбарда эш арасында ял итәргә туктаганда да ул, читкә китеп, намазына басып ала иде. Тәмәкесен авызыннан төшермәгән, сирәк булса да "капкаларга" да өлгергән Әбүзәр хатынының бирелеп дин тотканына карап шаяртырга ярата иде: "Син, карчык, җәннәткә алдан барсаң, миңа урын алып калырсың инде, яме? Сират күпереннән мине җитәкләп үткәрерсең. Тик бик ашыкма әле..." (Ахыры бар.)