Медпунктта дарулар сатуны оештырды. Эшен бик яратты ул. Тырышып укыганының да файдасы т...
Медпунктта дарулар сатуны оештырды. Эшен бик яратты ул. Тырышып укыганының да файдасы тиде – тәҗрибәсе булмаса да, берничә ай эчендә авыл халкы яратып өлгерде үзен, ниһаять, үзләренең шундый тырыш, белемле фельдшерлары булуга бик сөенде. Аннан тагын Зәйтүнә апасының ярдәме зур булды – гади санитарка булса да, белеме терапевтларныкыннан ким түгел иде шул аның. Зәйтүнә апасы белән әниле-кызлы кебек яши башладылар. Хәлләрен белешергә дип, үз әнисе дә килеп китте. Авылның шулай ерак булганына бик эче пошты аның. Халыкның кызын яратуын күреп бер сөенде, бу авылда кияүгә чыгып калса дип, икенче көенде әнисе. Мәдинәне төнлә дә еш чакыралар. Ул чакта да төне буе яңгыр яуды. Төнге берләр булгандыр, ишек шакыдылар. Капка төбендә бер үсмер бала басып тора. Мондый төнне кеше этен дә урамга чыгармый, а монда – бала. Әнисе авырый икән, өйләренә барырга кирәк. Ярый әле Зәйтүнә апасы бар, икәүләп киттеләр. (Дәвамы бар.)