Зәйтүнә башын аска иеп утыра бирә, нишләсен – бик гаепле шул ул әтисе алдында, анысын а...
Зәйтүнә башын аска иеп утыра бирә, нишләсен – бик гаепле шул ул әтисе алдында, анысын аңлый. Тик буласы булган инде... Әнисе исә, елый-елый килеп, кызын кочаклый: – И кызым, ниләр генә эшлик икән соң инде? Шулай ике-өч көн узып китә. Әтисе дә тынычлана төшкән шикелле була. Зәйтүнәнең генә күңелендә тынычлыгы юк. Йокысы кача баланың. Берчак шулай төне буе йоклый алмыйча ятып, соң гына оеп китте. Иртән дә соң уянды, өйдә әтисе белән икесе генә икән. Балалар мәктәптә, әнисе эштә. Әтисенең бу вакытта өйдә булганына сәерсенсә дә, сораулар бирергә курка кыз. Гомердә булмаганны, әтисе башлап үзе дәшә: – Зәйтүнә, беләм, төне буе йокламадың, шулай да тор әйдә, чәй ясадым, чәй эч, – ди. Ашыйсы-эчәсе килмәсә дә, утыра кыз әтисе янына. "Әти алай ук начар кеше дә түгел бит", – дип уйлый-уйлый, ул ясап биргән чәйне эчә. "Чәй бик тә тәмсез иде, үземнең авыз тәме юклыкка, токсикозга юрадым, – ди Зәйтүнә апасы, сүзен дәвам итеп. – Әтине үпкәләтмәскә тырышып, чәйне эчеп бетердем". Әтисе шуннан соң аңа: "Бар, ятып тор, бик агарынгансың, ял ит, ә мин эшкә барам", – дип чыгып китә. Кыз урында күпме йоклап яткандыр, әнисенең ачынып кычкырган тавышына уянып китә: – Ут янасың бит, бала! Градусник куя, температурасы кырыктан да артып киткән икән. Малаен әтисе артыннан йөгертә, үзе кызына дару бирә, сораштыра, кан басымын үлчи, нәрсә булганын аңламый. Әтисе тиз кайта, кызының хәлен күргәч, читкә карап, баш селкеп, ничектер елмаеп куйгандай итә. Әнисе Зәйтүнәне районга алып барырга кирәклеген әйткәч исә: "Син үзең медик, дәвала!" – дип кенә кычкыра. Зәйтүнә шуннан тагын аңын югалта. Аның тормышы өчен хастаханәдә өч көн көрәшкәннәр, кыз шуннан соң гына аңына килгән. Ике ай ята ул анда. Баласын югалтып кына калмый, аналыгын да алырга туры килә. Әтисенең теләге кабул була кызы бүтән бала таба алмаячак. Ул вакытта бу хәл килеп чыгуга нәрсә сәбәп булганын ачыклый алмыйлар. Зәйтүнәнең укуы да кала. Өйдә әкрен генә йөри йөрүен, тик аның бернәрсәдә гаме юк. Әйтерсең бернәрсә күрми, бернәрсә ишетми торган җан иясе. Анда бар дөньясына карата битарафлык... Яз житә, кояш шундый матур итеп карый, кар эри, ләкин болар берсе дә аны кызыксындырмый, яшисе килми кызның. (Дәвамы бар.)