Фирүзә генә чыгып киткән иде, кабинетка өч кеше кереп, алар Мансур һәм мәет артыннан ки...
Фирүзә генә чыгып киткән иде, кабинетка өч кеше кереп, алар Мансур һәм мәет артыннан килүләрен әйттеләр. Иван Васильевичка приказ күрсәтеп, кичәге вакыйганы тикшергән документларны һәм анда тирә-якны өйрәнү вакытында табылган әйберләрнең барысын да акт белән үзләренә тапшырырга куштылар. Ул барысын да алар кушканча эшләде. Төш турларында Мансурны сорау алырга алып керделәр. Сорау алучы – олырак яшьтәге таза гына тикшерүче. Ул үзен Гаврилов дип таныштырды. Бераз вакыт Мансурга карап торды да: – Әйдә, Мансур, нәрсә булды синең белән, барысын да сөйлә! – диде, кулына ручка һәм протокол кәгазе алып. – Нәрсәдән башлыйм? Кичә булып узган вакыйгаданмы, әллә инде ерактанмы? – Башла кичәге көннән. Кирәк булса, соңыннан сорармын. Син ул кешене белә идеңме? Белсәң, син аның белән нинди мөнәсәбәттә идең? Мансур кичә нәрсә булганын һәм Кәримнең нигә аны үтерергә теләгәнен сөйләп бирде. Ләкин ул Габидуллиннан акча алуын яшерде. Ә Кәримне әле моңарчы аның күргәне булмаган. Ул аны ике үлемдә гаепләгәнен әйтте һәм исбатлар өчен аның бөтен дәлилләре барлыгын, кайчандыр ябылган ике эшне кабат күтәреп, Кәримне суд каршына бастырыр өчен, прокуратурадан рөхсәт соравын сөйләп бирде. – Бүгенгә шушы җитәр! – дип, Гаврилов үзенең язган протоколына Мансурдан кул куйдырды һәм, конвоирны чакырып, Мансурны алып китәргә кушты. Икенче көнне Мансурны сорау алырга кичкә таба гына чакырдылар. Ул кергәч, Гаврилов, исәнләшеп, үзенең каршысына утырырга кушты. – Хәлләрең ничек, Мансур? Йоклап булдымы? Төшләр күргәнсеңдер инде. Анысы ярый, бик куркынычы гына булмасын. Мин синнән соң бөтен сөйләгәннәреңне анализладым һәм Кәрим белән сөйләшкәндәге син яздырган сүзләрне тыңладым. Син сөйләгәннәрдән күп нәрсә ачыкланды. Әмма анда ниндидер акчалар турында сүз бара. Кәримнең кесәсен тикшергәндә дә ике аңлаешсыз кәгазь чыга. Берсе шартнамә төсендә. Анда сез Габидуллинның өлкәне белән бер-берегезгә сүз биргәнсез һәм, Кәримнең диктофонда язылган сүзләре буенча, сез беренче булып бу шартны бозгансыз. Шушы шартнамәне беренче бозганыгыз өчен, Кәрим сезне үтерергә тиеш була. Икенче язу – сезнең өлкән Габидуллиннан зур күләмдә акча алганыгызга расписка. Боларны аңлатып кит әле! – Гаврилов, Мансурга текәлеп караган килеш, үзенең протоколын рәтләп куеп, аны тыңларга җыенды. Хәзер бу язулар турында сөйләмәүдән мәгънә юк иде инде. Мансур барысын да җентекләп сөйләп бирде. Кабат нигә шулай эшләгәнен дә әйтеп китте. – Ул акчалар тиененә хәтле шул ике хатынга тапшырылды, һәм бу турыда минем алардан распискам бар. Ул документларны сез Иван Васильевич аша ала аласыз. – Ярар, тикшерербез! – дип, Гаврилов Мансурдан язганнарына кул куйдырды һәм саубуллашып чыгып китте. Мансурны яңадан камерасына ябып куйдылар. Ике көннән соң аны, сорау алу бүлмәсенә чакырып, адвокаты белән таныштырдылар. – Минем исемем Алмаз Фәритович! Мин сезне булачак судта яклаячакмын, әгәр дә риза булсагыз, – диде ул. Мансурга бу турыда хәбәр иткәннәр иде инде. – Әйбәт адвокат, ышанырга була, – диделәр. – Мин риза! – диде Мансур, аны игътибар белән күзәтеп. – Алай булса, син бу эш буенча бөтен нәрсәне хәзер миңа сөйләп чык! Нәрсәләргә игътибар итәсен үзең беләсең, чөнки син үзең тикшерүче. Аның һәр сүзе һәм һәр документы адвокат өчен бик кирәкле икәнен Мансур аңлый иде. Шуңа күрә ул, берни дә яшермичә һәм, үзенең фикерләрен өстәп, барысын да сөйләп бирде. Адвокат аны дикъкать белән тыңлады һәм кайбер урыннарда үзенә нидер язып та куйды. Аннан ул аңа, прокурорның гаепләү актын укып чыгып, кул куярга кушты. Актта Кәримнең үлемендә Мансурның гаебе юклыгы язылган. Ә менә үзенең эштәге тоткан урыны белән җинаятьчеләргә басым ясап, алардан үзенең файдасына зур суммада акча таләп итүе закон буенча хөкем ителергә тиеш, диелгән. Фирүзә ул көнне авылдан Иван Васильевич сораган документларны алып кайтып бирде һәм, вакытын уздырмыйча гына, Александр Петрович янына керде. Ул аны көтә иде инде. Фирүзә килеп керүгә, Александр Петрович, урыныннан торып, аны каршы алды.