өстенә битлек кияргә кирәк. Тымызык күлдә корт уйный, дигәннәр астыртыннар хакында. Елл... — 12 июля 2026 г. в 20:20:07.020
өстенә битлек кияргә кирәк. Тымызык күлдә корт уйный, дигәннәр астыртыннар хакында. Еллар буена урнашкан мөнәсәбәтләр бер селтәнүдә җимереп ташларлык кадерсез булгач, нигә дус ролен уйнарга кирәк иде? Моңа хәтле үзен кешеләрне яхшы аңлыйм, әйбәт беләм, дип санаган Рания иң башта үз-үзенең сукырлыгына шак катты. Ике-өч дистә ел буена ахирәт санап йөргән кешең төн чыгуга дошманыңа әйләнсен әле. Кеше туң җиңе түгел шул – әйләндереп карап булмый. Хәер, Хәдичә аны ничек кенә күрә алмаса да, Рания элекке дустын дошман санамый, бары тик кызгана гына. Шундый кара йөрәк белән яшәп кара әле гомер буена. Җиңел түгелдер ул һич кенә дә. Дуслыкның чынлыгы кем дә булса бераз алга китсә сынала шул. Кемдер кайгыңа кайгыра белә, ә шатлыгыңа сөенә алмый. Ахирәтенең каты күңеллеге дә сер түгел иде Раниягә. Ике-өч дистә ел буена ник бер тамчы күз яшен күрсәтсен? Нечкә күңелле Рания генә үзе өчен дә, кеше өчен дә Хәдичә әйтмешли “сытылырга тора”. Үтә беркатлы булып, һәр серен Хәдичәгә ача килүе өчен дә Рания үкенде. Кинәт кенә “апа белән сеңелнең” аралары бозылгач, Хәдичә халык алдында үзен аклар өчен Рания турында төрле сүз тарата башлады. Ахирәтенең гайбәтче булуын да Рания яңа белде. Үзен бурычлы санамас өчен Рания кайчандыр Хәдичә биргән иске чүпрәк-чапракны юып үтекләде дә, барысын да җыеп, аның ишек төбенә илтеп өйде. Туган көнгә, бәйрәмнәргә биргән бүләкләрен дә калдырмады. Кирәкми аңа чит кеше әйбере. Үзенеке үзенә җиткән. Элемтә тартмаларына Рәис исеменә кыска гына хат язып тыкты: “Рәис, булышканың өчен рәхмәт. Исән-имин терел. Даруга өч мең акча калдырам”. Әйе, заманында Рәис бик булышты, рәхмәт яусын. Кирәкми кеше хакы Раниягә. Дошманны җиңү өчен иң көчле корал – аңа изгелек итү, дигән бер акыллысы. Хәдичә батырган пычрак саздан Рания үз-үзе алдында шулай чиста чыкты, үз-үзенең дәрәҗәсен югалтмады. Берничә көннән Хәдичә тагын шалтыратты. Исәнлек-саулык сүзе юк, һаман да ниндидер үпкә, һаман да ниндидер дәгъва, урынсыз таләп. Кая куйдың суыткычны, кухня җиһазын, диванны? Ә Рания кызганычкамы, сөенечкәме, Хәдичәнең иске-москысын ташлап бетергән, үзенә яңа җиһаз алган иде инде. Урамга чыгарып өйде – кемгә ни кирәк, шуны сөйрәп алып киттеләр. Шөкер, өендә Хәдичәнең бер генә әйбере дә калмады. Рания берни өчен дә акланмады, тыныч кына Хәдичәгә шуларны тезде дә телефон трубкасын куйды. Хәдичәне дөрес аңласа, шул иске-москы җиһазы, киелгән киеме белән дуслык мөнәсәбәтләрен сатып алган да, Ранияне бик бурычлы санап, хәзер шуларны кире кайтарырга тырыша. Я Аллам! Раниягә хәттә үз-үзен кызганыч булып китте. Ул бит, бичара, араларындагы саф дуслыкка ничә ел ышанып яшәде. Хөсет кеше үзе кылалмый, ә кылганны күралмый, димәсләр иде. Кирәкме соң Раниягә мондый “дус”? Хәдичә ике-өч айдан тагын шалтыратты, гафу үтенмәсә дә, бәлки мин хаклы түгелмендер, әйдә тагын дуслашыйк, кил миңа кунакка, мин сине кичердем, дигән сүзләр әйтте. Ни өчен кичерергә тиеш аны Хәдичә, Рания аңламады. Үзем – прокурор, үзем – адвокат, үзем – судья. Хәдичәнең бу уеннарыннан җиләде Рания, дөресен генә әйткәндә. Ничә ел йөрткән битлеге ертылгач, элекке ахирәте аның өчен бу ике-өч ай эчендә инде чит кешегә әверелгән иде. Кичерүен дә кичерде ул кеше уңышына куана белмәгән, эчтән көнчеллек корты кимергән бахыр Хәдичәне. Тик башкача аңа ышана гына алмый. Иң сөендергәне – яшәп була икән Хәдичәсез дә. Аның “акыллы” киңәшләреннән башка да яшәп була икән. Тыныч кына, талгын гына, бер салынган җайга, үз көчеңә, үз акылыңа ышанып яшәп була икән. Ялгыз түгел Рания Хәдичәсез дә. Дуслык ныклыгын, ихласлыгын еллар сынаган ышанычлы, чын дуслары юк түгел аның. Ир-егеткә әйләнгән, һөнәрләре арта барган ике улына ныграк таяна хәзер Рания һәр эштә. Элек аларны белеп бетермәгән бит ул. Кулларында ут уйнаталар, рәхмәт яугырлары. Бергә-бергә нинди иске йортны рәткә китерделәр. Булганына шөкер итеп, сөенеп яшәргә була.