Тәүге мәхәббәт (хикәя) — 20 августа 2026 г. в 12:47:21.965
Тәүге мәхәббәт (хикәя) Физәлия ДӘҮЛӘТГӘРӘЕВА Буй-сыны белән классташлары арасында иң бәләкәй, иң тәбәнәк буйлы Зөлфәт үзенең бу тумыштан килгән табигый кимчелегеннән бик тә ояла, гарьләнә иде. Түбән сыйныфларда ярый инде, балалар бер-берсеннән гәүдә калынлыгы, буй озынлыгы белән аерылмыйлар диярлек. Менә үсә төшкәч, тугызынчы-унынчы сыйныфта егетләр арасында иң кечкенәсе булып йөрү бик тә җайсыз, бик тә кыен икән. Тәгәрәшеп бергә уйнап үскән үсмер малайлар инде җиткән егет булганнар. Борын асларыннан күренер-күренмәс кенә мыек төртеп килә. Кызлар да калышмыйлар. Матурланып, бар җирләре дә йомрыланып, буйга-сынга зифаланып киләләр. Зөлфәтне генә ходай, акылын бирсә дә, буй ягыннан нигәдер бик кыерсыткан. Әти-әнисе дә бик вак кешеләр түгел инде түгеллеккә. Әтисе генә кайчак башын кашый-кашый улына карый да: "Дәү әтиең малае син. Ул да шундый төптән чыккан иде", – дип куя. Үскән чакта әз кимсенмәде Зөлфәт шушы кыска буе аркасында. Үзеннән көчлерәк малайлар тәбәнәк буйлы иптәшләрен әз җәберсетмәделәр, әз кыерсытмадылар. Зөлфәтнең иң зур теләге – үсеп җитеп, буй ягыннан иптәшләрен куып җитү иде. Ә мәхәббәт дигәнең буйга-сынга карыймы соң? Ул бит буйга гына түгел, яшькә дә карамый. Мәхәббәт үтмәслек киртәләр юк. Ә тәүге сөю бигрәк тә... Ә Зөлфәтнең йөрәгендә әле бу саф тойгының бөреләнеп чәчәк атар чагы гына. Унҗиде яшь... Гомернең иң матур, иң кадерле чагы икәнлеген без бик күп еллар үткәч кенә аңлыйбыз шул. Мәңгегә шулай яшь, матур, дәртле булырбыз кебек. Зөлфәтнең дә назга сусаган йөрәгенә тәүге мәхәббәтнең үрмә гөлләре үрелеп кенә килә. Егетнең күзе үзе сыман тәбәнәк кенә буйлы кызга төште. Зур зәңгәр күзле, җыйнак кына гәүдә-сынлы Лилия матур йөзе белән курчакны хәтерләтә иде. Кыз бала өчен буеның зур булмавы да кимчелек түгел. Киресенчә, егетләрдән дә озын булып үскән кайсы колга буйлы кызлар Лилия кебекләргә кызыгып карый. Кыздан ике генә парта артта утырган Зөлфәт дәресләр буена аның аксыл чәчләреннән, үсмерләрчә ябык муеныннан күзен алмады. Лилия ялгыш кына артына борылып караса да, кыз үзенә карагандай, йөрәге дертләп китте. Кызга үзенең йөрәген ачарга, әлбәттә, егетнең кыюлыгы җитмәде. Икенчедән, ул үзенең кыска буеннан кимсенде. Менә әзрәк үссен әле... Кыз башка авылдан йөреп укыганлыктан, Зөлфәт ял көннәрен чак-чак үткәреп, кызны көтеп ала алмады. Укыган чакта үтмәс сыман тоелган мәктәп еллары да йөгереп үтеп китте. Бергә укып, бергә белем алып үскән балалар төрле якка таралыштылар. Вакыты җиткәч Зөлфәтне хәрби хезмәткә алдылар. Лилия дә шәһәргә техникумга укырга керде. Хәрби хезмәткә бару Зөлфәткә файдага булды. Башкалар кебек озын буйлы, таза гәүдәле, әнис әйтмешли "дастуен" була алмаса да, ике ел буена спорт белән шөгыльләнү үзенекен эшләде, егет, җилкәләре киңәеп, буйга-сынга тартылып, үсеп китте. Уртача гына буйлы булса да, әтисе әйткәнчә "төптән чыккан" егеткә үз кыяфәте, гәүдә-сыны өчен кимсенерлек урын калмады кебек. Зөлфәт, адресын табып, Лилиягә хат язды. Лилия иптәшләрчә генә җавап бирде. Аның бу гади генә хатларында Зөлфәт әллә нинди яшерен мәгънәләр, әйтелмәгән серләр күрә алды. Кызга йөрәген көннән-көн ача барды. Аны мәктәптә укыганда ук яратып йөргәнен язды. Әле һаман бик сөйгәнен әйтте. Тик аның бу саф хатларына Лилия мыскыллы җавап бирде: "...Синең кебек вак кәтүккә карарга мине кем дип беләсең?..." Зөлфәтнең беренче саф тойгыларын аяусыз тападылар... Матур хыялларын җимерделәр... Инде хәрби хезмәтне тәмамлап килгән Зөлфәт качып китеп, Лилияне эзләп табып, аңлашырга теләде. Соңгы мизгелдә ничектер үз-үзен тыя алды. Озак еллар егет Лилияне оныта алмады. Ул йөрәгенә салган яра бик озак төзәлмәде. Егет тагын үз-үзенә ышанычын югалтты. Тагын үсмер чактагы кимсенүләре, җәберсенүләре кайтты. Ул озак кына кызларга карый алмады. Башка кызлар да, аңа карап, Лилия кебек "кәтүк" дип мыскылларлар кебек иде. Тыйнак кына, оялчан бу егетне бергә эшләгән җирдә Нәзирә, үзе күреп, башлап танышты. Гади генә авыл кызы шул гадилеге, якты йөзе, җылы карашы белән егет күңелендәге яраларны сыпырып алды. Төзүчелектә