– Төзелә башлаган бу янкорма элекке хуҗалардан калды. Минем ялгызыма артык зур йорт кир...
– Төзелә башлаган бу янкорма элекке хуҗалардан калды. Минем ялгызыма артык зур йорт кирәкмәс иде дә... Торыр инде күз көеге булып, – ханым янкорма ягына караш ташлады. – Ә бакчада берни дә үзгәрмәде кебек. Шул ук алмагачлар... – сөенечле хәбәр әйткәндәй, ханым елмаеп ук куйды. Кунакчыл хуҗабикә чәй табыны әзерләгәнче, Фәдис бакчаны урап чыкты. Әйе, шул ук бакча кебек. Тик алмагачлар гына картайган. Вакыт алмагачларны гына картайтамы соң?! Ә үзең? Чәчләреңә чал кергәнгә инде күпме еллар узды? Аның чем-кара бөдрәләрен Наилә, озын бармаклары белән аралап, сыйпарга ярата иде. Кайда икән син, Наилә? Кинәт Фәдиснең уйлары чуалды. Баягы хатын... һәм Наилә... Шул ук күзләр, шул ук сөйкемле йөз, шул ук сөю тулы караш... Ничек?! Булуы мөмкинме соң моның? Аларның өен сатып алган ханым – Наилә? Күрүе белән Фәдисне танып алган, диварында аның портретын саклаган ханым... Әлбәттә, бары тик Наилә генә! Фәдис, соңга калырга курыккандай, бакчадан өйгә атылып керде. Зифа буена килешле яңа күлмәк кигән хуҗабикә бары белән ярыйсы гына табын әзерләгән иде.Фәдис ишектән керә-керешкә сорады: – Наилә, Наилә, синме бу? Йөзе алсуланып, яшәреп киткән Наилә хәле беткәндәй урындыкка чүкте һәм ишетелер-ишетелмәс кенә җаваплады: «Мин, Фәдис, мин...» Әйтерсең лә күңелләрендә күпме йөртеп тә әйтер сүзләре калмады – бер-берсенә текәлгән ике кеше арасында тынлык урнашты. Дивардагы сәгать кенә, гомернең туктаусыз үтә баруын искәрткәндәй, текелдәп, минутларны санавын дәвам итте. Яшьлектә бер-берсен саф сөю белән яратып та, язмышлары аймылыш булыпмы, үзләре хаталаныпмы, сукмаклары аерылган, бер-берсен югалткан ир белән хатын бүгенге очрашуларына ышана алмый, башларына сыйдыра алмый азаплана иде. Җиңелчә көрсенде дә беренче булып Наилә телгә килде: – Фәдис, юлдан арыгансыңдыр. Әйдә, утыр, булганы белән чәй эчеп алыйк. Һаман да уйларыннан арына алмаган иргә Наилә елмаеп өстәде: – Кулыңны юып ал, яме. Юынгычның кайда икәнлеген беләсең. Әйе, Фәдис күрде – юынгыч шул ук урында иде. Тик бүген аның җаны гына үз урынында түгел шул. Табын артына утыргач та киеренке тынлык дәвам итте. Наиләнең бу йортта очраклы гына яшәмәвен Фәдис аңлаган иде, әлбәттә. Тик барыбер уйларының очына чыга алмады. Нигә ул бу йортны сатып алган? Моңарчы кайда яшәгән? Тормышы ничек үткән? Кайчандыр бик якын булган кешеңнең тормышы хакында кинәт кенә ничек сорыйсың... (Ахыры бар.)