Документлар, имеш. Ә менә син, алай бик акыллы баш булгач, дөрес юлны әйт. Әйдә, закон ...
Документлар, имеш. Ә менә син, алай бик акыллы баш булгач, дөрес юлны әйт. Әйдә, закон кысаларында гына эшләп, трестны күтәрик… Үз кул астымда эшемнән кер эзләүче булыр дип уйлап та карамаган идем. Беләсеңме син кем? Предатель син. Шулай да карьерист булыр икән адәм баласы… Синең бу аргументларыңа тамчы да исем китми минем, – дип тәмамлады сүзен. Наил Хәкимовичка, өстәл өстенә җәелгән кәгазьләрен җыйнап, җитәкче бүлмәсеннән чыгып китәргә генә калды. Дөрес, мондый кискен сөйләшүләр Нур Гаяновичның күңелендә эзсез генә үтмәгәндер. Акрынлап ул Наил Хәкимович белән бөтенләй аралашмас булды. Элек трест эшенә кагылышлы мөһим мәсьәләләрне урынбасары белән киңәшләшеп хәл итәргә яраткан җитәкче хәзер инде турыдан-туры Наил Хәкимович вазифаларына кагылган мәсьәләләрне дә аннан башка гына хәл кыла башлады. Ә Наил исә моны үзен читкә этәрү дип кабул итте. Соңгы вакытта Нур Гаянович Наил өчен тагын бер яктан ачылды: эшкә салгалап килә башлады. Күз төбендәге «капчыклар» өендә нервыларын йомшарту өчен «дәваланырга» яратуы хакында сөйли иде. Контора хезмәткәрләре аның күкрәгенең сул ягын тоткан вакытларын да күргәләгән. Җитәкчесенең үзе белән исәпләшмәве Наил Хәкимовичны да чыгырыннан чыгара иде. Әнә шулай җанын кая куярга белми йөргән көннәрнең берсендә ул Вася Кулагин белән очрашты. Сүз уңаеннан гына дигәндәй, аңа үз «кайгысын» җиткерде. Әле ул вакытта һәр эшендә ярдәм итәргә әзер торган Вася, үзе әйтмешли, боссын ярты сүздән аңлады: – Өркетергәме, куркытыргамы, әллә бөтенләй сөйләшми торган итәргәме? – диде ул. – Булдыра алсагыз, өркетеп карагыз. Юкса андый кеше белән янәшә эшләү тәмуг газабына әйләнде. Аннары, Васяның дуамал холкын искә төшереп: – Артыгын бөгеп ташламагыз тагын, – дип тә өстәде. – Ноу проблем, Наил Хәкимович. Барысы да о’кей булыр. Ул баш бирмәс начальнигыңны тиз сындырырбыз, – диде. Шул сөйләшүдән соң ике атна үтте микән, Нур Гаянович эшкә килмәде. Иртән, сәгать тугызлар булгандыр, Наил Хәкимовичның эш кабинетында телефон шалтырады. – Аллё, тыңлыйм… – Исәнмесез! Наил Хәкимович шалтыратучыны тавышыннан таныды. Бу – Нур Гаяновичның хатыны Җәмилә иде. – Исәнмесез, Җәмилә ханым! – Мин исән. Тик Нур Гаянович кына… Хатынның тавышы калтыранып куйды, ул сулкылдап елый башлады: – Нәрсә, авырып киттеме әллә?... – Китте… Бөтенләй китте Нур Гаянович… Трубкада өзек-өзек гудок тавышы ишетелде. Наил Хәкимович тиз генә җыенды да, машинасына утырып, Нур Гаянович өенә китте. Ул Җәмилә ханымның сөйләвеннән менә нәрсә аңлады: Нур Гаянович соңгы атналарда үзен бик авыр хис иткән. Җәмәгате белән дә аз сөйләшкән. «Берәр кайгың бармы әллә?» – дигән соравына: «Эштә киеренке», – дип кенә җавап биргән. «Соң ял ит, алай булгач. Отпуск алып, берәр җиргә барып кайт», – дигәч тә: «Мондый вакытта эшне ташлап китеп булмый, бераз җай лашсын инде, соңыннан карарбыз», – дип кул селтәгән. Еш кына эштән кызмача кайткалаган. Тора-бара бу хәл көн саенга күчкән. Анысына: «Бераз разгрузка да кирәк бит, шуның өчен эчәм», – дип акланган. Шул рәвешле, эштән кайтканда, янәшә кварталда машинасыннан төшеп калып, «Бокал счастья» кафе-барында йөз-йөз илле грамм эчеп чыгу гадәткә әверелгән. Соңгы көнендә дә аны ике егет шуннан култыклап кайтарып куйган. «Бик нык исергән, урамда калдыра алмадык», – дигән алар. Ә Нур Гаянович үзе тел әйләндереп сүз әйтерлек хәлдә булмаган… Ул төнлә үлгән. Врачлар, суррогат аракы эчеп агуланган, дип нәтиҗә чыгарганнар. Ул елларда урам чатларында итәк астыннан аракы сатып торучы хатыннардан алган аракы эчеп, шактый ирләр дөнья белән бәхилләште. Кем белә, соңгы вакытларда алкогольгә тартылган Нур Гаянович та аракыны шулардан алып эчкәндер, бәлки. Әнә шуңа да үлеменә карата җинаять эше дә кузгатып тормадылар. Барысы да тыныч кына хәл ителде… Нур Гаяновичны җирләгәннән соң озак та үтмәде, Наил Хәкимовичны аның урынына билгеләделәр. Моны бөтенесе шулай тиеш дип кабул итте. Чөнки ул урынга лаек кандидатура бүтән юк иде.