бәхетле тормыш корырга ярдәм итәргәме? Юк! Үз тормышыңны бәхетле итә алмаганны, кеше то...
бәхетле тормыш корырга ярдәм итәргәме? Юк! Үз тормышыңны бәхетле итә алмаганны, кеше тормышын син беркайчан да бәхетле итә алмаячаксың! Ул синең уйларыңда гына калачак!» Фирүзә авыр уйлары белән ишекле-түрле йөри башлады. Ишектән Ильяс күренүгә, аңа ташланды. Тиз генә киемнәрен салырга булышып, аны лабораториягә илтте. Шәфкать туташларына тизрәк анализларын алырга кушты. Ул төнне Фирүзә төне буе аяк өстендә булды. Әнисе янына төшеп әзрәк ял итте дә кабат Мансурның хәлен сорашты. Иртән Мансур күзләрен ачты, ләкин сүз әйтерлек хәле юк иде әле. Ильясның шатлыгы эченә сыймады. Ул һаман әнисенә һәм шәфкать туташларына кайчандыр үзен коткарган абыйга кан биреп, аны үлемнән алып калганлыгын сөйләде. – Без аның белән хәзер квиты, икебез дә бер кан белән яшибез! – дип сөйләнде. Фирүзәнең инде күптәннән «ул – синең әтиең» дип әйтәсе килсә дә тыелып калды. Башта Мансурның үзе белән аңлашырга кирәк, дип уйлады ул. Икенче көнгә Мансурның хәле әкренләп әйбәтләнә башлады. Ул сөйләшә башлауга, Казаннан тикшерүчеләр килеп, анда нинди хәлләр булганын сораштырып киттеләр. Ул аларга үзе белән булган хәлгә кадәр нәрсәләр күргәнен сөйләп бирде. Тик алар аңа ышанмадылар, ахры. Аңардан ничек яралы килеш сазлыкка кереп киткәнен һәм, батмыйча, түмгәк өстендә ятканын сорадылар. Ул аларга кабат-кабат анда тагын бер кешенең булуын сөйләде. Ләкин аның белән нәрсә булганын ул әле ахырга кадәр хәтерли алмады. Инде аңа ышанмасалар, үзен аркылы тишеп чыккан пуляны өйнең стенасыннан актарып алырга кушты. Ул пуляның шунда суелган кешеләрнеке икәнен ачыклап булуын әйтте. – Инде миңа ышанмасагыз, менә сез уйлап карагыз, ничек инде мин башта аларны суям да соңыннан үземә үзем атам һәм аккан кан белән үләргә дип сазлыкка китәм. Мин сезгә башка берни дә сөйли алмыйм. Мин анда, сазлык күленә, төрмәдән яңа гына чыгып, авылда бер карчыкны үтерергә җыенып, балта белән чапкан кешене эзләп бардым һәм сезгә үзем хәтерләгәннәрнең барысын да сөйләдем инде. – Мансур ахыргы сүзләрен хәле бетүдән пышылдап кына әйтте. Ул чынлап та арыган иде. Аның күз аллары караңгылана башлады һәм ул, башы әйләнеп, кабат аңын югалтты. Табиб шәфкать туташларына аның янына беркемне дә кертмәскә кушты. Мансурны әле артык борчымаска кирәк иде... Фирүзәнең бу көннәрдә күңел тынычлыгы бөтенләй югалды. Эшендә Николай һаман тирес эшкәртү проектын ахырга хәтле бетерә алмый. Йә исәп-хисапларны кабат эшләтәләр, йә экологларга нәрсә дә булса ошамый. Аннан Фирүзәнең үзенә проектның бәясе артык кыйммәт тоела. Төзелешкә тотынырга алынучылар да юк. Чөнки берсенең дә экологлар белән бәйләнешкә керәсе килми. Италия ярминкәсенә Фирүзә бик тиз генә документлар җыярга уйлаган иде дә, алай тиз генә барып чыкмады. Әле һаман җыеп бетерә алмыйлар. Ул мәсьәлә буенча Нәфисә шөгыльләнә, ләкин аның да эшләре бик үк җайлы бармый иде. Аларның яңа төр сырларына сертификат сорыйлар. Аны башкарып чыгар өчен, әллә никадәр белешмә, анализлар җыярга, аннан фәнни яктан нигезләргә кирәк. Хәзер башына Мансур өстәлде. Ә бу мәсьәләләрне аңа бик тиз чишәргә кирәк. Бөтенесе дә беренче чиратта. Әмма һәрбер беренче чиратның да беренчесе булырга тиеш. Ул аларны берничек тә билгели алмады. Үзен шушы мәсьәләләрнең боткасында йөзүче йомычка кебек хис итте. Вакыты-вакыты белән бу эшләр арасында буталып калуына ачуы да килде. Ләкин бу көннәрдә күңел тынычлыгы күрмәгәнлектән, ул һаман үзен кулга ала алмады. (Дәвамы бар.)