калганы инде элеккечә. Аннан, көн төнгә авышкач, аны балалар мәйданчыгына алып барып ыр...
калганы инде элеккечә. Аннан, көн төнгә авышкач, аны балалар мәйданчыгына алып барып ыргыттым һәм, анда яшьләр сугышкан кебек күрсәтү өчен, йөрәгенә без тыгып алдым. Менә шулай, Мансур. Хәзер син бу вакыйгаларның ничек булганын күз алдыңа китергәнсеңдер дип уйлыйм. Синең миңа соравың юктыр. Ә абыйның чынлап та гаебе юк иде. Ләкин аның акчасы күп. Сезнең кешеләр бик чиста итеп аны минем юлдан алып ыргыттылар. Алайса, мин, ничек боларның башларына җитәргә дип, күптән баш вата идем инде. Аның ул Салихы чынлап та бик тугрылыклы эте булды. Һәрвакыт янында. Менә хәзер аның бөтен байлыгы минем өчен бернинди авырлыксыз аңа күчәчәк. Ә сиңа – ничек сөйләштегез абый белән. Үпкәләмә, үзең гаепле! – дип, кесәсеннән кулын ала башлады. Шул мизгелдә Мансур, аңа ташланып, кулыннан эләктереп алды. Ләкин Кәрим аннан көчлерәк тә, гәүдәгә дә озынрак булуы аркасында, Мансур, кулын кысып, пистолетын сугып төшерә алмады. Әмма ул Кәримнең пистолетлы кулын үзенә терәк итеп өскә сикерде дә шул уңайга тезе белән аның ике боты арасына көчле итеп типте. Кәрим авыртудан сизгерлеген югалтты. Мансурга шул гына кирәк иде. Ул, дошманының пистолетлы кулын кыскан килеш, куроктагы бармагына басты. Пистолет пулясы Кәримнең муенын чәрдәкләп чыгып китте. Мансур аның гәүдәсен бераз гына тотып торды да кулын ычкындырды. Кәрим кар өстенә ауды. Мансур башта, Иван Васильевичка шалтыратып, нәрсә булганын аңлатты. Аннан соң «ашыгыч ярдәм»гә хәбәр итте. Иван Васильевич үзенең экспертлары белән бик тиз килеп җитте. Алар иң беренче, булып узган вакыйга күренешен тасвирлап язып, әйләнә-тирәне фотога төшерделәр. Аннан икесен дә тентеп, кесәләрендәге әйберләрне алып, аерым пакетларга салдылар. Мансурдан, ничек булганын сорап, сорау алдылар. Ул арада «ашыгыч ярдәм» машинасы да килеп җитте. Андагы табиб, үлемнең пистолеттан чыккан пулядан булганлыгын ачыклап, акт язды. Кәримнең үле гәүдәсен моргка экспертизага алып киттеләр. – Ну, Мансур, нинди дә булса галәмәткә эләкмичә яши алмыйсың инде, ахры?! Мин сине хәзер кулга алам, һәм, бөтенесен дә кабат ачыклаганчы, син бездә утырачаксың, – дип, Иван Васильевич Мансурның кулына богау кидереп, аны машинага утыртты... Соңгы вакытларда, Мансур белән аңлашканнан соң, Фирүзәнең күңеле бөтенләй канатланып китте. Аның бу күңел күтәренкелеге эшендә дә ап-ачык күренеп тора иде. Кая гына бармасын, һәрвакыт кешеләр белән ягымлы мөгамәләдә булырга тырышты. Эшчеләренең үтенечләрен тыныч кына тыңлап, үзен алар хәленә куеп, мөһимлеген аңлап хәл итте. Нәрәд вакытларында, куелган бурычлар үтәлмәгән очракларда, кызып китмичә генә аңлата торган булды. Ул аларга үзенең айдан төшкән кеше түгеллеген, күрсәтмәләренең һавадан алып бирелмәвен, ә уйланып, чынбарлыкка таянып бирелүен һәм дә, аны үтәү өчен, әз генә башны эшләтергә, кешечә тырышлык кына куярга кирәклеген аңлатты. Әгәр булдыра алмаса, ярдәм сорап мөрәҗәгать итәргә кушты.Чөнки авыл хезмәтендә бүгенге көн иртәгесен тудырырга ярдәм итә. Бүгенге көн эшен иртәгә калдырсаң, инде аңа икенче көннең һәм башкаларының эшләре өелә бара. Әгәр булдыра алмасаң, урыныңны башка кешегә бирергә кирәк. Чөнки авыл хезмәте гади генә чылбырны хәтерләтә. Бер буыны өзелсә, икенчесе инде аны тарта алмый. Фирүзә бу төшенчәләрне эш дәверендә үз җилкәсендә күп татыды. Үз эшчеләренә карап, алар барысы да бәхеткә ия булырга тиеш, дип уйлады ул. Ләкин ул бәхетне һәркем үзенчә табарга һәм тоя белергә тиеш. Чөнки бәхет ул – күңел төшенчәсе. Әгәр син аны тоймасаң, аның нәрсә икәнен аңламаячаксың! Фирүзә бүген кичке нәрәдкә җыелган белгечләрен һәм аерым участок җитәкчеләрен күзе белән йөртеп чыкты да сүзне Николайдан башларга булды. – Николай, бүгенге кичке нәрәдне синнән башлыйк әле. Ничек анда тирес җыю, аны экологик чиста итеп эшкәртү һәм куллану проекты документациясе? – Фирүзә Борһановна, проект-смета документлары әзер! Хәзер мәсьәлә төзүчеләрдә калды. Төзүчеләрне таптым. Килешү төзелгән, сезнең белән генә килешәсе калды. Ә алар шушы көннәрдә эшли башлап, язгы кыр эшләре башлануга бетерергә тиешләр! – диде Николай.