Соңгы вакытларда язгы кыр эшләре белән артык мәшгуль булганга, Мансур фермага күп йөрмәде.
Соңгы вакытларда язгы кыр эшләре белән артык мәшгуль булганга, Мансур фермага күп йөрмәде. Көнлек сводканы гына карап, үзенә нәтиҗә чыгарып куя иде. Фермага якынлашуга, аның борынына ачый башлаган тирес исе килеп бәрелде. Кыш буе кар аралаш буталып җыелган тирес, көн җылысыннан урыны белән яна башлап, тирә-ягын кара-кучкыл тирес суына әйләндереп, ферма юлларын йөреп булмаслык сазга күмгән. Маллар утарда кыш буе җәелеп килгән салам, печән һәм азык «өстәлләреннән» чыгарып аткан калдыклар өстендә тырыша-тырыша сагызларын чәйнәп яталар. Кайберләре авыр сулап пошкырып куя да бертын ял иткән кебек тынып тора һәм яңадан, авызын кыймылдатып, сагызын чәйни башлый. Димәк, маллар тук һәм саулар, дип, үзенчә нәтиҗә ясады Мансур. (Дәвамы бар.)